Sloppy Seconds — Human Waste songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Human Waste" van Sloppy Seconds.
Songteksten
Now once upon a time
In this village of the damned
I took my shot at greatness
And the goddamn gun was jammed
So I’m in a drunken state
'Cause I can’t take life straight
And if I dull my eyes enough
The brightness fades
I left my heart in San Francisco
And my brain in Los Angeles
My heart just made me bitter
And my brain just made me dangerous
I don’t miss either one
But I look into the sun
And I’d give anything
For one good pair of shades
The world is a wasteland
From Green Bay to Graceland
There’s no one fit
To lead the human race
And you all know what we are
The throwbacks, the retards
The ever growing face of human waste
I first fell off the wagon
On the open road to nowhere
And I guess I’d still be draggin'
If I thought that I could go there
And return to sing this song
But I knew all along
It’s a one-way trip
And I can’t pay the fare
All my heroes are gone
And their figures cast in lead
From the fountains at their feet
To the bird shit on their head
And I can’t help but wonder
As they lay six feet under
Did they die for me Or did they even care?
Songtekstvertaling
Er was eens een tijd
In dit dorp der verdoemden
Ik heb mijn kans op grootsheid genomen.
En het pistool zat vast.
Dus ik ben dronken.
Want ik kan het leven niet op een rijtje zetten .
En als ik mijn ogen genoeg verdoof
De helderheid vervaagt
Ik verliet mijn hart in San Francisco
En mijn hersenen in Los Angeles
Mijn hart maakte me bitter.
En mijn hersenen maakten me gevaarlijk.
Ik mis geen van beide.
Maar ik kijk in de zon
En ik zou alles geven
Voor een goed zonnebril
De wereld is een woestenij
Van Green Bay naar Graceland
Er is niemand die past.
Om het menselijk ras te leiden
En jullie weten allemaal wat we zijn
De terugvallers, de achterlijken.
Het steeds groeiende gezicht van menselijk afval
Ik ben voor het eerst van de wagen gevallen.
Op de open weg naar nergens
En ik denk dat ik nog steeds dragggin'
Als ik dacht dat ik daar heen kon gaan
En terug om dit lied te zingen
Maar ik wist het al die tijd
Het is een enkele reis.
En ik kan het tarief niet betalen.
Al mijn helden zijn weg.
En hun figuren in lood
Van de fonteinen aan hun voeten
Naar de vogelpoep op hun hoofd
En ik vraag me af ...
Terwijl ze twee meter onder de grond lagen.
Stierven ze voor mij of gaven ze erom?