Slim Dusty — Clara Waters songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Clara Waters" van Slim Dusty.
Songteksten
I was drivin' out through Mitchell
Heard a lonesome railroad whistle
So I stopped beside the highway for a spell
And in this pleasant place
Was a notice well displayed
With a story I am now about to tell
The notice was a roll of those who’d paid the toll
While working on the railroad to the west
Wives and workers perished
With the children that they cherished
And in lonely graves were gently laid to rest
Then I found my vision misted
As among the many listed
The name of Clara Waters caught my eye
I imagined my own daughter
In the place of Clara waters
While the busy highway traffic hurtled by How short her life had been
She was only seventeen
Yet her story may be very simply told
A doctor might have saved her
From the fever after labour
Her baby died when he was four days old
Then the scene before me shifted
As back in time I drifted
As back in time a hundred years I went
And through my muddled dreaming
A morning sun came beaming
On a battered billy steaming by a tent
For here was pretty Clara
With her husband there to share a Simple meal before their daily task
I am anxious now to meet her
So I hurry on to greet her
With the questions that I feel I have to ask
And when the day is breaking
Is there happiness in waking
Have you had your share of laughter joy and cheer
You were very young to marry
And the baby that you carry
Does it make you wish your mother could be near
In the coolness of the morning
In the piccaninnie dawning
Does your husband tell you often of his love
While the magpies merry singing
In the higher branches ringing
Is bringing morning greetings from above
Does the gentle evening breeze
Wave the smoke up through the trees
Do you see the shafts of sunlight drifting down
Or has drudgery and duty
Made you blind to every beauty
While the camp is turning dusty bare and brown
(spoken)
With a bed of planks and sacking
And with every comfort lacking
Growing heavy as your time is drawing near
In your shabby tent so dreary
Are you very often weary
And do you sometimes shed a silent lonely tear
(sung)
And when her son was born
On a hot December morn
And the deadly fever started on its quest
Was there time for her to hold him
And in her love enfold him
Was there time to give him comfort at her breast
Of course there’s no replying
To my questions and my prying
And suddenly I know it’s time to go But I reckon I’ll remember
What happened that December
In the summertime a hundred years ago
And then a road train passes
There’s a ripple through the grasses
As if to wave a fleeting sad goodbye
To Clara and her son
Their lives so briefly run
And the busy highway traffic rushes by
Songtekstvertaling
Ik reed door Mitchell.
Hoorde een eenzame spoorlijn fluit
Dus ik stopte een tijdje naast de snelweg.
En op deze aangename plek
Was een bericht goed weergegeven
Met een verhaal dat ik nu ga vertellen
Het bericht was een rol van degenen die de tol betaalden.
Tijdens het werken aan de spoorlijn naar het westen
Vrouwen en werknemers stierven
Met de kinderen die ze koesterden
En in eenzame graven te rusten gelegd
Toen vond ik mijn visioen verkeerd.
Zoals bij de vele
De naam van Clara Waters viel me op.
Ik stelde me mijn eigen dochter voor.
In de plaats van Clara waters
Terwijl het drukke verkeer door hoe kort haar leven was
Ze was pas zeventien.
Toch kan haar verhaal heel eenvoudig verteld worden
Een dokter heeft haar misschien gered.
Van de koorts na de bevalling
Haar baby stierf toen hij vier dagen oud was.
Toen verschoof de scène voor mij
Als terug in de tijd dreef ik
Als terug in de tijd honderd jaar ging ik
En door mijn verwarde dromen
Een ochtend zon kwam stralen
Op een gehavende billy, stomend door een tent
Want hier was mooie Clara
Met haar man daar om een eenvoudige maaltijd te delen voor hun dagelijkse taak
Ik wil haar nu graag ontmoeten.
Dus ik haast me om haar te begroeten.
Met de vragen die ik voel dat ik moet stellen
En wanneer de dag aanbreekt
Is er geluk in het ontwaken?
Heb je genoeg gelach gehad?
Je was erg jong om te trouwen.
En de baby die je draagt
Zou je willen dat je moeder in de buurt was?
In de koelte van de ochtend
In de piccaninnie dawning
Vertelt uw man u vaak over zijn liefde?
Terwijl de eksters vrolijk zingen
In de hogere takken
Is het brengen van ochtend groeten van boven
Doet de zachte avondbries
Zwaai de rook door de bomen
Zie je de zonnestralen naar beneden drijven?
Of heeft zwoegen en plicht
Maakte je blind voor elke schoonheid.
Terwijl het kamp stoffig wordt kaal en bruin
(gesproken)
Met een bed vol planken en een zakdoek
En met alle comfort ontbreekt
Zwaar worden als je tijd nadert
In je armoedige tent zo somber
Ben je vaak moe
En laat je soms een stille eenzame traan
(gezongen)
En toen haar zoon werd geboren
Op een hete December ochtend
En de dodelijke koorts begon op zijn zoektocht
Was er tijd voor haar om hem vast te houden?
En in haar liefde hem verzendt
Was er tijd om hem troost te geven aan haar borst?
Natuurlijk is er geen antwoord.
Op mijn vragen en mijn bemoeizucht
En plotseling Weet ik dat het tijd is om te gaan maar ik denk dat ik het me zal herinneren
Wat gebeurde er in December?
In de zomer honderd jaar geleden
En dan passeert een wegtrein
Er is een rimpel door het gras.
Alsof je met een Vluchtig triest afscheid zwaait.
Op Clara en haar zoon.
Hun levens lopen zo kort.
En het drukke verkeer komt voorbij.