Skinny Lister — Forty Pound Wedding songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Forty Pound Wedding" van Skinny Lister.
Songteksten
Well, as I walked down the metal road
With all but forty pounds
Only the bells around my waist
The cut-throats to confound
No sharp-eyed rogue would rob me
No vagabond likewise
And I bet my hide I’ll win my bride with the flashing bright-blue eyes
Well, the first I met was a tinker
With gold rings to sell
Each one cost a tenner
But some looked twice as well
And I said, «That's lucky for me,»
And parted with some cash
To take a golden wedding band
To my deserving lass
Well, as I walked down the metal road
With all but thirty pounds
Only the bells around my waist
The cut-throats to confound
No sharp-eyed rogue would rob me
No vagabond likewise
And I bet my hide I’ll win my bride with the flashing bright-blue eyes
Well, the next I met was a gypsy
She had a yard of Honiton lace
Eyes as brown as berries
With an honest, open face
And I said «That's lucky for me,»
And parted with some cash
To take a beautiful wedding veil
To my deserving lass
Well, as I walked down the metal road
With all but twenty pounds
Only the bells around my waist
The cut-throats to confound
No sharp-eyed rogue would rob me
No vagabond likewise
And I bet my hide I’ll win my bride with the flashing bright-blue eyes
Well, the next I met was an urchin
He had orchids by the score
Blues and reds and yellows
To make the sun feel sore
And I said «That's lucky for me,»
And parted with some cash
To take a rare wedding bouquet
To my deserving lass
Well, as I walked down the metal road
With all but ten pounds
Only the bells around my waist
The cut-throats to confound
No sharp-eyed rogue would rob me
No vagabond likewise
And I bet my hide I’ll win my bride with the flashing bright-blue eyes
Well, the last I met was a farmer
He had a Magnum of champagne
He wanted fifteen guineas
But I clinched it just the same
And I said, «That's lucky for me!
Now we can raise a glass
And drink a sparkling wedding toast
To my deserving lass!»
Well, as Father Reed’s an ignorant man
You can hear him loudly call
«It's a curtain ring on her finger
And her veil’s a gypsy’s shawl
And what a fine bunch of wayside weeds
Fresh-picked from down the lane
And a wedding cup of cider sets us on the road again.»
Well, as I walked down the metal road
With never a weary pound
Only the bells around my waist
The cut-throats to confound
No sharp-eyed rogue would rob me
No vagabond likewise
And I kept my hide and I won my bride with the flashing bright-blue eyes
Songtekstvertaling
Nou, toen ik over de metalen weg liep
Met alles behalve 40 pond.
Alleen de klokken rond mijn middel
De doorsneden kelen om te verwarren
Geen schele schurk zou me beroven.
Ook geen Vagebond.
En ik wed dat ik mijn bruid win met de flitsende helderblauwe ogen
De eerste die ik ontmoette was een prutser.
Met gouden ringen te verkopen
Elk kostte een tientje.
Maar sommigen keken ook twee keer zo goed.
En ik zei, "dat is geluk voor mij,»
En ging weg met wat geld.
Om een gouden trouwring mee te nemen
Aan mijn verdiende meisje.
Nou, toen ik over de metalen weg liep
Met alles behalve 30 pond.
Alleen de klokken rond mijn middel
De doorsneden kelen om te verwarren
Geen schele schurk zou me beroven.
Ook geen Vagebond.
En ik wed dat ik mijn bruid win met de flitsende helderblauwe ogen
De volgende die ik ontmoette was een zigeuner.
Ze had een tuin van Honiton kant.
Ogen zo bruin als bessen
Met een eerlijk, open gezicht
En ik zei: "dat is geluk voor mij,»
En ging weg met wat geld.
Om een prachtige Bruidssluier te nemen
Aan mijn verdiende meisje.
Nou, toen ik over de metalen weg liep
Met alles behalve 20 pond.
Alleen de klokken rond mijn middel
De doorsneden kelen om te verwarren
Geen schele schurk zou me beroven.
Ook geen Vagebond.
En ik wed dat ik mijn bruid win met de flitsende helderblauwe ogen
De volgende die ik ontmoette was een egel.
Hij had orchideeën bij de stand.
Blauw en rood en geel
Om de zon pijnlijk te laten voelen
En ik zei: "dat is geluk voor mij,»
En ging weg met wat geld.
Om een zeldzaam bruidsboeket te nemen
Aan mijn verdiende meisje.
Nou, toen ik over de metalen weg liep
Met alles behalve tien pond.
Alleen de klokken rond mijn middel
De doorsneden kelen om te verwarren
Geen schele schurk zou me beroven.
Ook geen Vagebond.
En ik wed dat ik mijn bruid win met de flitsende helderblauwe ogen
De laatste keer dat ik hem ontmoette was een boer.
Hij had een Magnum champagne op.
Hij wilde 15 guineas.
Maar ik deed het toch.
En ik zei: "dat is geluk voor mij!
Nu kunnen we het glas heffen.
En drink een sprankelende bruiloftstoast.
Op mijn verdiende meisje!»
Nou, als vader Reed is een onwetende man
Je hoort hem luid roepen.
"Het is een gordijnring om haar vinger
En haar sluier is een zigeuners sjaal
En wat een mooi stel wayside onkruid.
Vers geplukt van verderop.
En een kopje cider zet ons weer op de weg.»
Nou, toen ik over de metalen weg liep
Met nooit een vermoeide Pond
Alleen de klokken rond mijn middel
De doorsneden kelen om te verwarren
Geen schele schurk zou me beroven.
Ook geen Vagebond.
En ik hield mijn huid en ik won mijn bruid met de flitsende helderblauwe ogen