Sister Hazel — Can't Believe songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Can't Believe" van Sister Hazel.
Songteksten
Monday morning brings the sunrise
A welcome sight — a sight for sore eyes
I owe my answers now to no one
Flying high and anchor free
A mirror image passes me If I had only taken one chance
Stepped up on the stage for all to see
And I can’t believe I waited for tomorrow
I can’t believe I’m back here once again — so naive
And the broken white lines lead back to zero
Here I am once again
And again I can’t believe
Am I fine or am I crazy
It’s all in who you’d ask and what they’d say
I owe my answers now to no one
Flying high and anchor free
A mirror image passes me If I had only taken one chance
Stepped up on the stage for all to see
And I can’t believe I waited for tomorrow
I can’t believe I’m back here once again — so naive
And the broken white lines lead back to zero
Here I am once again — and again — and again
I can’t believe I waited for tomorrow
I can’t believe I’m back here once again — so naive
And the broken white lines lead back to zero
Here I am once again
And again I can’t believe
Songtekstvertaling
Maandagmorgen brengt de zonsopgang.
Een welkome aanblik - een lust voor het oog
Ik heb mijn antwoorden aan niemand te danken.
Vliegen hoog en anker vrij
Een spiegelbeeld passeert me als ik maar één kans had genomen
Op het podium voor iedereen om te zien
En ik kan niet geloven dat ik op morgen heb gewacht.
Ik kan niet geloven dat ik hier weer ben, zo naïef.
En de gebroken witte lijnen leiden terug naar nul.
Hier ben ik weer.
En opnieuw kan ik het niet geloven
Ben ik in orde of ben ik gek
Het zit allemaal in wie je zou vragen en wat ze zouden zeggen.
Ik heb mijn antwoorden aan niemand te danken.
Vliegen hoog en anker vrij
Een spiegelbeeld passeert me als ik maar één kans had genomen
Op het podium voor iedereen om te zien
En ik kan niet geloven dat ik op morgen heb gewacht.
Ik kan niet geloven dat ik hier weer ben, zo naïef.
En de gebroken witte lijnen leiden terug naar nul.
Hier ben ik weer — en weer — en weer
Ik kan niet geloven dat ik op morgen heb gewacht.
Ik kan niet geloven dat ik hier weer ben, zo naïef.
En de gebroken witte lijnen leiden terug naar nul.
Hier ben ik weer.
En opnieuw kan ik het niet geloven