Sir Reg — Dublin City songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dublin City" van Sir Reg.
Songteksten
Woke in the morning, alarm clock is broken again
The dole office ringing, missed my appointment at ten
I got on me clothes, the bus is delayed
It’s always a struggle for me to get paid
That’s the way, that it goes
I never imagined I’d grow up the way that I did
The hopes and the dreams that we had when we all were kids
We’d run through the valley, hang 'round at the shops
Throwing our stones and our guff at the cops
That’s the way, that’s the way that it goes.
Wont you carry me home
Where everything’s easier
Where the birds sing our song
And we’ll sing along
In Dublin City
Wont you carry me home
Where everything’s easier
Where the birds sing our song
It’s where we belong
In Dublin City
I’m older now but my mind it stays back in thoses times
The market on Sundays, the rings of the churches bell chimes
Although I have left, it stays with me still
The echoes of Dublin, the roar on the hill
That’s the way, that’s the way that it goes
It’s the way that you feel when you’re looking through empty old eyes
The boy that you were is all grown up and said his goodbyes'
But the memories of everything that we have done still remain
They’re the only thing left in this world that’s keeping me sane
Life’s offered me things, most of them good I’ll agree
If I could go back, wouldn’t change all that much, it made me And when I come home we’ll do it again
Grab a few pints, just say where and when
That’s the way, that’s the way that it goes
Songtekstvertaling
'S ochtends is de wekker weer stuk.
Het kantoor van dole belde, miste mijn afspraak om tien uur.
Ik heb mijn kleren aan, de bus is vertraagd.
Het is altijd een strijd voor mij om betaald te worden.
Dat is de manier, dat het gaat
Ik had nooit gedacht dat ik zo zou opgroeien.
De hoop en de dromen die we hadden toen we klein waren
We renden door de vallei, hingen rond in de winkels.
We gooien onze stenen en onze onzin naar de politie.
Zo gaat dat.
Wil je me niet naar huis dragen?
Waar alles makkelijker is
Waar de vogels ons lied zingen
En we zingen mee
In Dublin City
Wil je me niet naar huis dragen?
Waar alles makkelijker is
Waar de vogels ons lied zingen
Daar horen we thuis.
In Dublin City
Ik ben nu ouder, maar mijn geest blijft in tijden terug.
De markt op zondag, de ringen van de kerken klokkenspel
Hoewel ik weg ben, blijft het bij me.
De echo ' s van Dublin, het gebrul op de heuvel
Zo gaat dat.
Zo voel je je als je door lege, oude ogen kijkt.
De jongen die je was is volwassen en nam afscheid.
Maar de herinneringen aan alles wat we hebben gedaan blijven
Ze zijn het enige dat me nog gezond houdt.
Het leven heeft me dingen aangeboden, de meeste zijn goed.
Als ik terug kon gaan, zou het niet zoveel veranderen, het maakte me en als ik thuiskom doen we het weer
Neem een paar biertjes, zeg gewoon waar en wanneer.
Zo gaat dat.