Simone Cristicchi — Ti Regalerò Una Rosa songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ti Regalerò Una Rosa" van Simone Cristicchi.
Songteksten
Ti regalerò una rosa
Una rosa rossa per dipingere ogni cosa
Una rosa per ogni tua lacrima da consolare
E una rosa per poterti amare
Ti regalerò una rosa
Una rosa bianca come fossi la mia sposa
Una rosa bianca che ti serva per dimenticare
Ogni piccolo dolore
Mi chiamo Antonio e sono matto
Sono nato nel '54 e vivo qui da quando ero bambino
Credevo di parlare col demonio
Così mi hanno chiuso quarant’anni dentro a un manicomio
Ti scrivo questa lettera perché non so parlare
Perdona la calligrafia da prima elementare
E mi stupisco se provo ancora un’emozione
Ma la colpa è della mano che non smette di tremare
Io sono come un pianoforte con un tasto rotto
L’accordo dissonante di un’orchestra di ubriachi
E giorno e notte si assomigliano
Nella poca luce che trafigge i vetri opachi
Me la faccio ancora sotto perché ho paura
Per la società dei sani siamo sempre stati spazzatura
Puzza di piscio e segatura
Questa è malattia mentale e non esiste cura
Ti regalerò una rosa
Una rosa rossa per dipingere ogni cosa
Una rosa per ogni tua lacrima da consolare
E una rosa per poterti amare
Ti regalerò una rosa
Una rosa bianca come fossi la mia sposa
Una rosa bianca che ti serva per dimenticare
Ogni piccolo dolore
I matti sono punti di domanda senza frase
Migliaia di astronavi che non tornano alla base
Sono dei pupazzi stesi ad asciugare al sole
I matti sono apostoli di un Dio che non li vuole
Mi fabbrico la neve col polistirolo
La mia patologia è che son rimasto solo
Ora prendete un telescopio… misurate le distanze
E guardate tra me e voi… chi è più pericoloso?
Dentro ai padiglioni ci amavamo di nascosto
Ritagliando un angolo che fosse solo il nostro
Ricordo i pochi istanti in cui ci sentivamo vivi
Non come le cartelle cliniche stipate negli archivi
Dei miei ricordi sarai l’ultimo a sfumare
Eri come un angelo legato ad un termosifone
Nonostante tutto io ti aspetto ancora
E se chiudo gli occhi sento la tua mano che mi sfiora
Ti regalerò una rosa
Una rosa rossa per dipingere ogni cosa
Una rosa per ogni tua lacrima da consolare
E una rosa per poterti amare
Ti regalerò una rosa
Una rosa bianca come fossi la mia sposa
Una rosa bianca che ti serva per dimenticare
Ogni piccolo dolore
Mi chiamo Antonio e sto sul tetto
Cara Margherita sono vent’anni che ti aspetto
I matti siamo noi quando nessuno ci capisce
Quando pure il tuo migliore amico ti tradisce
Ti lascio questa lettera, adesso devo andare
Perdona la calligrafia da prima elementare
E ti stupisci che io provi ancora un’emozione?
Sorprenditi di nuovo perché Antonio sa volare.
Songtekstvertaling
Ik geef je een roos.
Een rode roos om alles te schilderen
Een roos voor elke troost traan
En een roos om van je te houden
Ik geef je een roos.
Een witte roos alsof je mijn bruid bent.
Een witte roos moet je vergeten
Elke kleine pijn
Mijn naam is Antonio en ik ben gek.
Ik ben geboren in ' 54 en ik woon hier al sinds ik een kind was.
Ik dacht dat ik tegen de duivel sprak.
Dus sloten ze me 40 jaar op in een psychiatrische inrichting.
Ik schrijf je deze brief omdat ik niet kan spreken.
Vergeef eerste klas kalligrafie
En ik ben verbaasd als ik nog steeds een emotie voel
Maar de fout is de hand die niet stopt met trillen
Ik ben als een piano met een gebroken sleutel
Het dissonant akkoord van een dronken orkest
En de dag en de nacht zijn gelijk.
In het lichtje dat de ondoorzichtige bril doorboort
Ik doe het nog steeds omdat ik bang ben.
Voor de samenleving van de gezonde wij zijn altijd vuilnis geweest
Ruikt naar pis en zaagsel.
Dit is geestesziekte en er is geen genezing.
Ik geef je een roos.
Een rode roos om alles te schilderen
Een roos voor elke troost traan
En een roos om van je te houden
Ik geef je een roos.
Een witte roos alsof je mijn bruid bent.
Een witte roos moet je vergeten
Elke kleine pijn
Gek zijn vragen zonder zin
Duizenden schepen die niet terugkeren naar de basis
Het zijn marionetten die in de zon liggen.
De dwazen zijn apostelen van een God die hen niet wil.
Ik maak sneeuw met polystyreen
Mijn pathologie is dat ik met rust gelaten werd.
Neem nu een telescoop ... meet de afstanden
En kijk tussen ons ... wie is er gevaarlijker?
In de paviljoens hielden we stiekem van elkaar.
Een hoek uitknippen die gewoon van ons was
Ik herinner me de momenten dat we ons levend voelden.
Niet zoals de medische dossiers in de archieven.
Van mijn herinneringen zal jij als laatste vervagen
Je was als een engel vastgebonden aan een radiator.
Ondanks alles wacht ik nog steeds op je.
En als ik mijn ogen sluit voel ik je hand me aanraken
Ik geef je een roos.
Een rode roos om alles te schilderen
Een roos voor elke troost traan
En een roos om van je te houden
Ik geef je een roos.
Een witte roos alsof je mijn bruid bent.
Een witte roos moet je vergeten
Elke kleine pijn
Mijn naam is Antonio en ik ben op het dak.
Lieve Margherita, ik wacht al twintig jaar op je.
We zijn gek als niemand ons begrijpt.
Als zelfs je beste vriend je bedriegt
Ik laat deze brief achter. Ik moet nu gaan.
Vergeef eerste klas kalligrafie
En je bent verbaasd dat ik nog steeds een emotie heb?
Verras jezelf nog eens, want Antonio kan vliegen.