Simon Joyner — The Drunken Boat songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Drunken Boat" van Simon Joyner.
Songteksten
I laid on my back in the drunken boat
And I watched the tops of passing trees
Costumed in craning rubber masks
And locust-bitten leaves
The clouds beyond they crouched by too,
But only at half speed
And memory drank from the horizon
While my eyes dried in the breeze
I was fleeing the bleeding festival
And the circus on dry land
The trial was finally over there
And I still had both my hands
I had only lifted a loaf of bread,
But they said I’d stolen someone’s child
Now my days are spent out in the open
While my dreams bounced around the prison yard
Salty waves that blend and break
Will take me to my home
I let go of the rope and cut the anchor
A sunburned path of foam and tide
On a bed of morning mist
Has lured my drunken boat into the water
Seabirds flew forward across the sun,
Wings woven to the gales
In a syncronized dance they’d always known
Even before they crawled from their shells
I asked the boat, «Will you care me Until the wind chews up your sails?»
And when the night grew black the gulls attacked
And pecked it full of stars
I had flowed finally to the sea,
But I had begun on the longest river
Where I watched my life stand still behind me To be eaten by the rain and the kudzu
Now I was splashing passed the point
Of grief or even hunger
And just as I closed my eyes to sleep
Lightning cracked the swollen mirror
Salty waves that blend and break
Will take me to my home
I let go of the rope and cut the anchor
A sunburned path of foam and tide
On a bed of morning mist
Has lured my drunken boat into the water
I woke up on a drifting plant
Shackled to a splinter
Faces frowned in the clouds above,
But a calm followed the disaster
I had no water nor any crumbs
And I was shaken by my own laughter
Why waste time learning to swim,
When it’s how you float that matters?
What else can I tell you, friend?
Of course, I didn’t live
My story is an apparition,
Another sailor’s myth
But don’t let the steadfast earthworm catch you
Sleeping on the ground
Lay down with the drunken boat
Where gold is scattered all around
Salty waves that blend and break
Will take me to my home
I let go of the rope and cut the anchor
A sunburned path of foam and tide
On a bed of morning mist
Has lured my drunken boat into the water
Songtekstvertaling
Ik lag op mijn rug in de dronken boot.
En ik keek naar de toppen van passerende bomen
Gekostumeerd in spenen van rubbermaskers
En sprinkhanenbeten bladeren
De wolken achter hen hurken ook,
Maar alleen met halve snelheid.
En het geheugen dronk van de horizon
Terwijl mijn ogen droogden in de wind
Ik ontvluchtte het festival.
En het circus op het droge
Het proces was daar eindelijk.
En ik had nog steeds mijn beide handen
Ik had alleen een brood gestolen.,
Maar ze zeiden dat ik iemands kind had gestolen.
Nu zijn mijn dagen in het openbaar doorgebracht.
Terwijl mijn dromen over de gevangenis heen stuiterden
Zoute golven die zich vermengen en breken
Breng me naar huis.
Ik laat het touw los en snij het anker door.
Een door de zon verbrande weg van schuim en getij
Op een bed van ochtendnevel
Heeft mijn dronken boot het water in gelokt
Zeevogels vlogen door de zon,
Vleugels geweven aan de gales
In een gesyncroniseerde dans hadden ze het altijd geweten.
Zelfs voordat zij uit hun schelpen kropen.
Ik vroeg de boot: "geef je om me tot de wind je zeilen opeet?»
En toen de nacht zwart werd vielen de meeuwen aan
En hij pikte het vol met sterren.
Ik had eindelijk naar zee gevloeid.,
Maar ik was begonnen aan de langste rivier
Waar ik mijn leven nog achter me zag staan om opgegeten te worden door de regen en de kudzu
Nu was ik aan het spatten voorbij het punt
Van verdriet of zelfs honger
En net toen ik mijn ogen sloot om te slapen
De bliksem brak de opgezwollen spiegel.
Zoute golven die zich vermengen en breken
Breng me naar huis.
Ik laat het touw los en snij het anker door.
Een door de zon verbrande weg van schuim en getij
Op een bed van ochtendnevel
Heeft mijn dronken boot het water in gelokt
Ik werd wakker op een drijvende plant.
Geketend aan een splinter
Gezichten fronsen in de wolken,
Maar een kalmte volgde de ramp
Ik had geen water of kruimels.
En ik was geschokt door mijn eigen gelach.
Waarom tijd verspillen met leren zwemmen?,
Als het gaat om hoe je drijft?
Wat kan ik je nog meer vertellen, vriend?
Natuurlijk leefde ik niet.
Mijn verhaal is een verschijning.,
Een andere zeemansmythe
Maar laat de standvastige regenworm je niet vangen.
Slapen op de grond
Ga liggen met de dronken boot.
Waar overal goud ligt
Zoute golven die zich vermengen en breken
Breng me naar huis.
Ik laat het touw los en snij het anker door.
Een door de zon verbrande weg van schuim en getij
Op een bed van ochtendnevel
Heeft mijn dronken boot het water in gelokt