Simon Joyner — Oxygen songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Oxygen" van Simon Joyner.

Songteksten

I burned all the love letters I had ever received
And I took the hot ashes and laid them at the cold queen’s feet
But she didn’t shed a tear at all
She just gave the order to raise a wall
To keep the lovers out and the others in Then I was free to leave
Well I thought it was safe to turn around rest and relax
What with all those familiar faces piled up in the past
But with a trail so scorched and torn and poorly patched
There are holes that pull the precious into a collapse
If you stop to blink
So don’t be surprised
If your memory dies
And your will simply fades
Like a marching parade
Dwindling down a dark street
Did your heart skip a beat
Or did time pass you by While you were wiping the sand from your eye?
I thought you were going to follow me through these lonesome valleys
But now I’m facing scraping this stone wall all alone
And all the ghosts who once pursued me And routinely abused me They’re no longer enthused enough
To do me any wrong
So it goes
I ran across a stranger who said he knew me when
He said «Last I heard you were in need of some oxygen
So tell me how can you hear the phone to say
That there ain’t nobody home today
When you’re drifting along the bottom of the ocean?»
I said «I'm afraid we’ve never met»
So don’t be surprised
If your memory dies
And your will simply fades
Like a marching parade
Dwindling down a dark street
Did your heart skip a beat
Or did time pass you by While you were wiping a tear from your eye?

Songtekstvertaling

Ik verbrandde alle liefdesbrieven die ik ooit had ontvangen.
En ik nam de hete as en legde ze aan de koude koningin ' s voeten
Maar ze heeft helemaal geen traan gelaten.
Ze gaf net het bevel om een muur op te hangen.
Om de geliefden buiten te houden en de anderen binnen te houden was ik vrij om te vertrekken.
Ik dacht dat het veilig was om te rusten en te ontspannen.
Wat met al die bekende gezichten opgestapeld in het verleden
Maar met een spoor zo verschroeid en verscheurd en slecht opgelapt
Er zijn gaten die de lieveling naar een instorting trekken.
Als je stopt om te knipperen
Dus wees niet verrast.
Als je geheugen sterft
En je wil vervaagt gewoon
Als een marcherende parade
Slinkend door een donkere straat
Sloeg je hart een slag over
Of ging de tijd voorbij toen je het zand van je oog veegde?
Ik dacht dat je me zou volgen door deze eenzame valleien.
Maar nu sta ik tegenover het schrapen van deze stenen muur helemaal alleen
En alle geesten die me ooit achtervolgden en me routinematig misbruikten ze zijn niet meer enthousiast genoeg
Om me iets verkeerd te doen
Zo gaat het
Ik kwam een vreemde tegen die zei dat hij me kende toen
Ik hoorde dat je zuurstof nodig had.
Dus vertel me hoe kun je de telefoon horen om te zeggen
Dat er niemand thuis is vandaag
Als je op de bodem van de oceaan drijft?»
Ik zei: "Ik ben bang dat we elkaar nog nooit ontmoet hebben.»
Dus wees niet verrast.
Als je geheugen sterft
En je wil vervaagt gewoon
Als een marcherende parade
Slinkend door een donkere straat
Sloeg je hart een slag over
Of ging de tijd voorbij toen je een traan van je oog veegde?