Simon & Garfunkel — Barbriallen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Barbriallen" van Simon & Garfunkel.
Songteksten
It was in the merry month of May
When green bugs were a-swelling
Sweet William on his death bed lay
For the love of Barbriallen
He sent his servant to the town
The place where she’d been dwelling
Say master dear has sent me here
If your name be Barbriallen
And slowly, slowly she got up And slowly she went to him
And all she said when she got there
«Young man, I think you are dying»
Oh, don’t you remember the other day
When we where in a tavern?
You drank, your health to the ladies there
And you slided Barbriallen
He turned his face unto the wall
He turned his back upon her
Adieu, adieu to all my friends
Be kind to Barbriallen
She looked to the east, she looked to the west
She saw his corpse a-coming
«Oh, put him down for me», she cried
«That I may gaze upon him»
The more she looked, the more she grieved
She busted out in crying
Oh, pick me up and carry me home
For I feel like I am dying
They buried sweet Willy in the old church yard
And Barbara in the new one
From Willy’s grave there grew a rose
From Barbara’s a green briar
They grew and they grew on the old church wall
And could not grow no higher
And there they tied in a true love’s knot
The rose bush and the briar
Songtekstvertaling
Het was in de vrolijke maand Mei.
Toen groene insecten zwellen
Lieve William op zijn sterfbed lag
Voor de liefde van Barbriallen
Hij stuurde Zijn dienaar naar de stad.
De plek waar ze woonde
Zeg, meester schat heeft me hierheen gestuurd.
Als uw naam Barbriallen is
En langzaam, langzaam stond ze op en langzaam ging ze naar hem toe.
En alles wat ze zei toen ze daar aankwam.
"Jongeman, ik denk dat je stervende bent»
Oh, weet je niet meer van de andere dag
Waar in een taverne?
Je dronk, je gezondheid naar de dames daar
En je sloeg Barbriallen neer.
Hij draaide zijn gezicht naar de muur
Hij keerde haar de rug toe.
Adieu, adieu aan al mijn vrienden
Wees aardig tegen Barbriallen.
Ze keek naar het oosten, ze keek naar het westen
Ze zag zijn lijk aankomen.
"Oh, zet hem neer voor mij", riep ze
"Dat ik naar hem mag staren»
Hoe meer ze keek, hoe meer ze rouwde.
Ze brak huilend uit.
Haal me op en draag me naar huis.
Want ik voel me alsof ik doodga
Ze begroeven sweet Willy in de Oude Kerk.
En Barbara in de nieuwe
Uit Willy ' s graf groeide er een roos
Van Barbara is een groene briar
Ze groeiden en groeiden op de oude kerkmuur
En kon niet meer groeien
En daar bonden ze een ware liefdesknoop
De rozenstruik en de briar