Silvio Rodríguez — Santiago de Chile songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Santiago de Chile" van Silvio Rodríguez.
Songteksten
All am a una mujer terrilblellorando por el humo siempreternode aquella
ciudad acorraladapor smbolos de invierno.
All aprend a quitar con piel el fro
y echar luego mi cuerpo a la llovizna,
en manos de la niebla dura y blanca,
en calles del enigma.
Eso no est muerto,
no me lo mataron
ni con la distancia
ni con el vil soldado.
All entre los cerros, tuve amigos
que entre bombas de humo eran hermanos.
All yo tuve ms de cuatro cosas
que siempre he deseado.
All nuestra cancin se hizo pequea
entre la multitud desesperada:
un poderoso canto de la tierra
era quien ms cantaba.
Eso no est muerto,
no me lo mataron
ni con la distancia
ni con el vil soldado.
Hasta all me segui, como una sombra,
el rosto del que ya no se veia,
y en el odo me susurr la muerte
que ya aparecera.
All yo tuve un odio, una vergenza:
nios mendigos de la madrugada,
y el deseo de cambiar cada cuerda
por un saco de balas.
Eso no est muerto,
no me lo mataron
ni con la distancia
ni con el vil soldado.
Songtekstvertaling
Alles is voor een vrouw die voor altijd door de rook schreeuwt
stad in het nauw gedreven door wintersymbolen.
Allen leren om met bont de fro te verwijderen
en dan mijn lichaam in de regen gooien,
in de handen van de harde witte mist,
in Riddle Street.
Dat is niet dood.,
ze hebben me niet vermoord.
noch met de afstand
zelfs niet met de gemene soldaat.
Tussen de heuvels had ik vrienden.
dat tussen rookbommen broers waren.
Alles wat ik had meer dan vier dingen
dat heb ik altijd gewild.
Al onze cancin werd Klein
tussen de wanhopige menigte:
een krachtig lied van de aarde
hij was degene die zong.
Dat is niet dood.,
ze hebben me niet vermoord.
noch met de afstand
zelfs niet met de gemene soldaat.
Zelfs iedereen volgde me, als een schaduw.,
het gezicht dat je niet meer zag,
en in de odo fluister ik de dood.
laat hem maar komen.
Alles wat ik had een haat, een vergenza:
kinderen bedelaars van de vroege ochtend,
en het verlangen om elke snaar te veranderen
voor een zak kogels.
Dat is niet dood.,
ze hebben me niet vermoord.
noch met de afstand
zelfs niet met de gemene soldaat.