Silvio Rodríguez — Mujeres songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mujeres" van Silvio Rodríguez.
Songteksten
Me estremeció la mujer que empinaba a sus hijos
Hacia la estrella de aquella otra madre mayor
Y como los recogía del polvo teñidos
Para enterrarlos debajo de su corazón
Me estremeció la mujer del poeta, el caudillo
Siempre a la sombra y llenando un espacio vital
Me estremeció la mujer que incendiaba los trillos
De la melena invencible de aquel alemán
Me estremeció la muchacha
Hija de aquel feroz continente
Que se marchó de su casa
Para otra de toda la gente
Me han estremecido un montón de mujeres
Mujeres de fuego, mujeres de nieve
Pero lo que me ha estremecido
Hasta perder casi el sentido
Lo que a mi más me ha estremecido
Son tus ojitos, mi hija, son tus ojitos divinos
Me estremeció la mujer que parió once hijos
En el tiempo de la harina y un kilo de pan
Y los miró endurecerse mascando carijos
Me estremeció porque era mi abuela además
Me estremecieron mujeres
Que la historia anotó entre laureles
Y otras desconocidas, gigantes
Que no hay libro que las aguante
Me han estremecido un montón de mujeres
Mujeres de fuego, mujeres de nieve
Pero lo que me ha estremecido
Hasta perder casi el sentido
Lo que a mi más me ha estremecido
Son tus ojitos, mi hija, son tus ojitos divinos
(function ();
document.write ('
Songtekstvertaling
Ik schrok van de vrouw die haar kinderen duwde.
Aan de ster van die andere oude moeder
En hij verzamelde de toovenaars bij elkander, en haalde die uit het geverfde stof.
Om ze onder zijn hart te begraven.
Ik werd geschokt door de vrouw van de dichter, de krijgsheer.
Altijd in de schaduw en het vullen van een leefruimte
Ik werd geschokt door de vrouw die de trills in brand stak.
Van de onoverwinnelijke manen van die Duitser
Ik huiverde bij het meisje.
Dochter van dat woeste continent
Die zijn huis verliet
Voor een ander van alle mensen
Ik ben geschokt door veel vrouwen.
Vrouwen van vuur, vrouwen van sneeuw
Maar wat me schudde
Totdat het bijna zijn betekenis verloor
Wat me het meest heeft geschokt
Het zijn je kleine ogen, Mijn dochter, het zijn je kleine goddelijke ogen.
Ik werd geschokt door de vrouw die elf kinderen gebaard had.
In de tijd van bloem en een kilo brood
En hij zag ze harden kauwen op lokvogels.
Ik schrok omdat ze mijn oma was.
Ik werd geschokt door vrouwen.
Die geschiedenis scoorde tussen de lauweren
En andere Onbekende reuzen
Dat er geen boek is dat hen kan uitstaan.
Ik ben geschokt door veel vrouwen.
Vrouwen van vuur, vrouwen van sneeuw
Maar wat me schudde
Totdat het bijna zijn betekenis verloor
Wat me het meest heeft geschokt
Het zijn je kleine ogen, Mijn dochter, het zijn je kleine goddelijke ogen.
(functie ();
document.schrijven ('