Silentium — The Letter songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Letter" van Silentium.
Songteksten
2nd of August 1797. His Majesty ship «Providence».
Boston.
Dear Prudence!
My words can’t describe how heavy my burden has been
during these few months. The rough
sea has delayed our journey back for several days the
storm is settling now. And the crew is hastingly buying and loading cargo. Unfortunately it requires my presence. so I’ll I send this
letter with the captain of the «Capricorn». The last
will of my brother, William, has been a saddening
task. To try and sell his estate and belongings. his
life’s toil has grieved me as the
memories of him come vividly haunting me I miss home.
The ways of the new world are not for me, and
most of all I miss you, I could not believe such hick
as I had when i first met you. My endless
dream is that you could be mine to love, I can only
wish, though I think hopelessly, that I could
make you even partly as happy as I am with you — if only your father would find it in his heart to understand our hearts desires over the fact that I am not of noble heir. I wish this voyage of grief would be over, I wish I was with you even I’m not
at home in the joyous eves, dances and
masquerades of the court. Hopefully you haven’t locked
your smile behind the door of your room,
even when I’m gone. I do hope I am worthy enough to make you smile whence I return, my flame still
burns for you.
Yours beloving: Antracon.
Songtekstvertaling
2 augustus 1797. Zijne Majesteit schip "Providence".
Boston.
Lieve Prudence.
Mijn woorden kunnen niet beschrijven hoe zwaar mijn last was
in deze paar maanden. Ruw
de zee heeft onze reis enkele dagen uitgesteld.
de storm is aan het schikken. En de bemanning koopt en laadt snel vracht. Helaas vereist het mijn aanwezigheid. dus ik stuur dit
brief met de kapitein van de Steenbok. De laatste
de wil van mijn broer, William, is een treurige
taak. Om zijn bezittingen en bezittingen te verkopen. zijn
het leven heeft me gerouwd als de
herinneringen aan hem komen me levendig achtervolgen ik mis thuis.
De wegen van de nieuwe wereld zijn niet voor mij, en
ik mis je vooral, ik kon niet geloven dat je zo ' n boer was.
zoals ik had toen ik je voor het eerst ontmoette. Mijn eindeloze
droom is dat je van mij kunt zijn om van te houden, Ik kan alleen
ik wou, hoewel ik hopeloos denk, dat ik
maak je voor een deel net zo gelukkig als ik met jou ben — als je vader het maar in zijn hart zou vinden om onze hartelijke verlangens te begrijpen over het feit dat ik geen edele erfgenaam ben. Ik wou dat deze reis van verdriet voorbij was. ik wou dat ik bij je was.
thuis in de vreugdevolle eves, danst en
maskerades van het Hof. Hopelijk zit je niet op slot.
je glimlach achter de deur van je kamer,
zelfs als ik weg ben. Ik hoop dat ik waardig genoeg ben om je te laten glimlachen waar ik vandaan kom, mijn vlam nog steeds
brandt voor jou.
De jouwe beloving: Antracon.