Silent Planet — Native Blood songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Native Blood" van Silent Planet.
Songteksten
The barren wastes, bearing down on me.
Cracks in the clouds leave me wondering: Did the oceans dry out and return to the sky, for a privileged perspective of our final goodbye?
Pretend it’s a house of peace while she’s buried underneath.
You built your Father’s house over my mother’s grave.
Bodies — a mass grave collapse the concave floor.
These sanctimonious steeples will meet us in the dirt.
Because the earth is trembling, if only we had eyes to see it shake.
Ignorant until we expire.
When the ocean fills our veins and the soil becomes my bones: Maybe we’ll fall
asleep tonight to the madness in the melody poured out for slaves.
We were dressed in potential now we’re draped in sorrow.
Our race is a bloodstain spattered on a profane political campaign — manifest
your destiny.
Stripes and stars comprise my prison bars — the cost of liberty.
Maybe we’ll fall asleep tonight to the madness in the melody poured out for
slaves.
Maybe this storm is a perfect score for wretched bodies washed ashore,
poured out for me.
The life I loved looking up at me: saplings struck like daggers hemorrhaging
streams as the breath of my people return to the ground so forests can once
more abound.
The suffering cross that overcame, the name of Love made concurrent with shame.
This melody — I thought it familiar it sounds like your heartbeat keeping time,
then you turn and remind me that this pain has a purpose.
And maybe we’ll fall asleep tonight.
Songtekstvertaling
Het onvruchtbare afval dat op mij afkomt.
Scheuren in de wolken laten me afvragen: zijn de oceanen uitgedroogd en terug naar de hemel, voor een bevoorrecht perspectief van ons laatste afscheid?
Doe alsof het een huis van vrede is terwijl ze eronder begraven ligt.
Je bouwde het huis van je vader boven het graf van mijn moeder.
Lichamen-een massagraf stort de holle vloer in.
Deze schijnheilige torens zullen ons ontmoeten in de modder.
Omdat de aarde trilt, als we maar ogen hadden om het te zien schudden.
Onwetend tot we sterven.
Als de oceaan onze aderen vult en de aarde mijn botten wordt, zullen we misschien vallen.
slapen vannacht tot de waanzin in de melodie uitstortte voor slaven.
We waren gekleed in potentie nu we draperen van verdriet.
Ons ras is een bloedvlek verspreid over een profane politieke campagne.
je lot.
Strepen en sterren omvatten mijn gevangenisbars - de kosten van vrijheid.
Misschien vallen we vanavond in slaap door de gekte in de melodie die uitgegoten is voor
slaven.
Misschien is deze storm een perfecte score voor ellendige lichamen aangespoeld,
voor mij uitgegoten.
Het leven dat ik zo leuk vond om naar me op te kijken, sloeg als een dolk.
stromen als de adem van mijn volk terugkeren naar de grond zodat bossen een keer
meer in overvloed.
Het lijdende kruis dat overwon, de naam van de liefde die gepaard ging met schaamte.
Deze melodie-ik dacht het vertrouwd klinkt als je hartslag houd de tijd,
dan draai je je om en herinner me eraan dat deze pijn een doel heeft.
En misschien vallen we vanavond in slaap.