Siegfried — Winterblut songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Winterblut" van Siegfried.
Songteksten
Mondlicht lauert I’m Geäst,
Bricht funkelnd sich I’m Schnee.
Ich breite meine Arme aus,
Mich küsst die Schmerzensfee.
Ein heisser Hauch von dünnem Stahl
Und Rot verschlingt das Weiss.
Ein Gruß hin in die Anderswelt,
Mein Atem geht ganz leis.
Es wird kalt… so kalt…
Ganz langsam gleitet federleicht
Mein Geist zum Sternenzelt.
Mein Herz verlacht mit Flügeln fein
Den ganzen Schmerz der Welt.
Der Winter bettet meinen Leib
In weissem Tuch zum Grab.
Wohlig schwarz gefriert mein Blut
An jenem schönen Tag.
Es ist so kalt… so kalt…
Songtekstvertaling
Maanlicht loert ik ben takken,
Ik ben sneeuw.
Ik spreid mijn armen uit,
De fee der pijn kust me.
Een hete aanraking van dun staal
En rood verslindt het wit.
Een groet aan de andere wereld,
Mijn adem gaat heel stilletjes.
Het wordt koud... zo koud…
Zeer langzaam glijdt veer-licht
Mijn geest naar de ster tent.
Mijn hart lacht met vleugels fijn
Alle pijn in de wereld.
De Winter bedekte mijn lichaam
In witte doek tot in het graf.
Het troosten van zwart bevriest mijn bloed.
Op die mooie dag.
Het is zo koud... zo koud…