Siebenburgen — Plagued Be Thy Angel songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Plagued Be Thy Angel" van Siebenburgen.
Songteksten
Wings cut until perfection, her shadow turns darker than night
As light is cursed from her bleeding womb
And her sanity banned
Shimmering blisters, lost Eden burned to ice
All fiends and beasts adored
Pointed daggers shaped her withered flesh
And betrays once more…
A father who ravaged, with the son of a whore, mating with a spurious ghost…
Cherished, nursed and defiled, faded forms feathers fell
Stalking the nightshade earth as undead
Fate was stronger than her dreams of death
Pinned to the ebony surface, impaled through her wrists
Luring through utter darkness, wearing thorns in bloodied crowns
From divine to deviant, she split her pleasures into trinity
A father who ravaged, with the son of a whore, mating with a spurious ghost…
«Alone she will break and alone she will bend
When all light has fled, when all hope and love is dead
An outcast from heavens grace, banished and exiled
Oh, benignant Divine — plagued be thy angel…»
As darkness embraced her, and gained her delights
Bestowing sacred gifts
As bitter bounds of flesh arose, extending her sacrifice
Oh, let pain be thy pleasure, and pleasure be thy pain
Never to abide, nor serve the divine
A form shunned for eternity
A father who ravaged, with the son of a whore, mating with a spurious ghost…
«Alone she will break and alone she will bend
When all light has fled, when all hope and love is dead
An outcast from heavens grace, banished and exiled
Oh, benignant Divine — plagued be thy angel…»
…A creature dismayed, black bloodied and plagued
From oblivious nightmares she crawled towards the dawn…
Cherished, nursed and defiled, faded forms feathers fell
Stalking the nightshade earth as undead
Fate was stronger than her dreams of death
Pinned to the ebony surface, impaled through her wrists
Luring through utter darkness, wearing thorns in bloodied crowns
From divine to deviant, she split her pleasures into trinity
A father who ravaged, with the son of a whore, mating with a spurious ghost
«Alone she will break and alone she will bend
When all light has fled, when all hope and love is dead
An outcast from heavens grace, banished and exiled
Oh, benignant Divine — plagued be thy angel…»
Songtekstvertaling
Vleugels gesneden tot perfectie, haar schaduw wordt donkerder dan de nacht
Als licht vervloekt is uit haar bloedende baarmoeder
En haar geestelijke gezondheid verboden
Glinsterende blaren, verloren Eden verbrand tot ijs
Alle duivels en beesten aanbeden
Puntige dolken vormden haar met wit vlees.
En weer verraadt…
Een vader die verwoestte, met de zoon van een hoer, paren met een valse geest.…
Gekoesterde, gekoesterde en bevlekte, vervaagde vormen veren vielen
Stalken de nachtschade aarde als ondode
Het lot was sterker dan haar dromen over de dood.
Vastgepind aan het ebbenoppervlak, gespietst door haar polsen.
Hij lokt door de duisternis, draagt doornen in bebloede kronen.
Van goddelijk tot afwijkend, splitste ze haar geneugten in drie-eenheid.
Een vader die verwoestte, met de zoon van een hoer, paren met een valse geest.…
"Alleen zal ze breken en alleen zal ze buigen
Wanneer alle licht is gevlucht, wanneer alle hoop en liefde dood is
Een verschoppeling uit de hemel, genade, verbannen en verbannen
Oh, benignant goddelijk-geplaagd uw engel…»
Terwijl de duisternis haar omhelsde, en haar verrukkingen verkreeg.
Het schenken van heilige gaven
Toen de bittere grenzen van het vlees ontstonden, breidde haar offer uit.
Oh, laat pijn uw plezier zijn, en plezier uw pijn zijn
Nooit om te blijven, noch om het goddelijke te dienen
Een vorm die voor eeuwig gemeden wordt.
Een vader die verwoestte, met de zoon van een hoer, paren met een valse geest.…
"Alleen zal ze breken en alleen zal ze buigen
Wanneer alle licht is gevlucht, wanneer alle hoop en liefde dood is
Een verschoppeling uit de hemel, genade, verbannen en verbannen
Oh, benignant goddelijk-geplaagd uw engel…»
... Een schepsel ontzet, zwart bebloed en geplaagd
Uit onbewuste nachtmerries kroop ze naar de dageraad…
Gekoesterde, gekoesterde en bevlekte, vervaagde vormen veren vielen
Stalken de nachtschade aarde als ondode
Het lot was sterker dan haar dromen over de dood.
Vastgepind aan het ebbenoppervlak, gespietst door haar polsen.
Hij lokt door de duisternis, draagt doornen in bebloede kronen.
Van goddelijk tot afwijkend, splitste ze haar geneugten in drie-eenheid.
Een vader die verwoestte, met de zoon van een hoer, paren met een valse geest.
"Alleen zal ze breken en alleen zal ze buigen
Wanneer alle licht is gevlucht, wanneer alle hoop en liefde dood is
Een verschoppeling uit de hemel, genade, verbannen en verbannen
Oh, benignant goddelijk-geplaagd uw engel…»