Show Of Hands — Northwest Passage songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Northwest Passage" van Show Of Hands.
Songteksten
Cho: Ah, for just one time I would take the Northwest Passage
To find the hand of Franklin reaching for the Beaufort Sea;
Tracing one warm line through a land so wild and savage
And make a Northwest Passage to the sea.
Westward from the Davis Strait 'tis there 'twas said to lie
The sea route to the Orient for which so many died;
Seeking gold and glory, leaving weathered, broken bones
And a long-forgotten lonely cairn of stones.
Three centuries thereafter, I take passage overland
In the footsteps of brave Kelso, where his «sea of flowers» began
Watching cities rise before me, then behind me sink again
This tardiest explorer, driving hard across the plain.
And through the night, behind the wheel, the mileage clicking west
I think upon Mackenzie, David Thompson and the rest
Who cracked the mountain ramparts and did show a path for me To race the roaring Fraser to the sea.
How then am I so different from the first men through this way?
Like them, I left a settled life, I threw it all away.
To seek a Northwest Passage at the call of many men
To find there but the road back home again.
Songtekstvertaling
Ah, voor één keer zou ik de noordwestelijke doorgang nemen.
Om de hand van Franklin te vinden die reikt naar de Beaufort Zee;
Een warme lijn volgen door een land zo wild en wild
En maak een noordwestelijke doorgang naar de zee.
Westwaarts van de straat van Davis.
De zeeroute naar het Oosten waarvoor zo velen stierven;
Op zoek naar goud en glorie, verweerd achterlatend, gebroken botten
En een lang vergeten eenzame steenmannetje.
Drie eeuwen later, neem ik over land
In de voetsporen van dappere Kelso, waar zijn "Zee van bloemen" begon
Ik zag steden voor me opkomen en dan weer achter me zinken.
Deze tardieste ontdekkingsreiziger, rijdt hard over de vlakte.
En door de nacht, achter het stuur, klikt de kilometerstand naar het westen
Ik denk aan Mackenzie, David Thompson en de rest
Wie kraakte de bergwallen en liet een pad zien voor mij om de brullende Fraser naar de zee te racen.
Hoe kan ik dan zo anders zijn dan de eerste mannen op deze manier?
Net als zij, liet ik een rustig leven, Ik gooide het allemaal weg.
Om een noordwestelijke doorgang te zoeken op de roep van veel mannen
Om daar te vinden, maar de weg terug naar huis weer.