Shai Hulud — At Least a Plausible Case for Pessimism songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "At Least a Plausible Case for Pessimism" van Shai Hulud.
Songteksten
The pauses taken to reach a deeper comprehension
Lead to further fear and apprehension overall.
In seeking a moment of clarity,
She found herself misdirected,
Musing.
Why think at all
Endure the aches of actuality
As the outside world embracing apathy is blessed with oblivion?
Heart and mind at odds again,
Always and forever.
Betrayed by introspection, eternally
The searching of the soul is a scythe to the essence of oneself.
A tender core so selflessly reaped.
Heart and mind wounded again,
Troubled deeply
And does she gain in the throes of lucidity?
She, too, could know the comforts of oblivion.
Heart and mind at odds again, always and forever.
She, too, could know the comforts of a blessed life,
Blind to truths, rejecting the depth and need of human understanding.
She takes no pause to reach a deeper comprehension,
The heavy toll of fear effected a depletion of faith.
Reveling in this moment of clarity,
She found herself liberated.
Why feel at all?
To endure the aches of actuality.
The outside world embracing apathy is not blessed.
But condemned to absurdity.
Rather die alone than in oblivion.
Songtekstvertaling
De pauzes die nodig zijn om een dieper begrip te bereiken
Leidt tot meer angst en angst.
Op zoek naar een moment van helderheid,
Ze had zich vergist.,
Verzamelen.
Waarom zou je denken?
Verdraag de pijn van de actualiteit.
Terwijl de buitenwereld apathie omarmt met vergetelheid?
Hart en geest weer op gespannen voet,
Voor altijd en eeuwig.
Verraden door introspectie, voor eeuwig.
Het zoeken van de ziel is een zeis naar de essentie van zichzelf.
Een tedere kern zo onbaatzuchtig geoogst.
Hart en geest weer gewond,
Diep verontrust
En wint ze in de stuiptrekkingen van helderheid?
Zij kon ook het comfort van de vergetelheid kennen.
Hart en geest weer op gespannen voet, voor altijd en eeuwig.
Ook zij kon het comfort van een gezegend leven kennen.,
Blind voor waarheden, het verwerpen van de diepte en de behoefte aan menselijk begrip.
Ze neemt geen pauze om een dieper begrip te bereiken.,
De zware tol van angst leidde tot een afname van het geloof.
Genieten van dit moment van helderheid,
Ze vond zichzelf bevrijd.
Waarom voel je je zo?
Om de pijn van de actualiteit te verdragen.
De buitenwereld die apathie omarmt is niet gezegend.
Maar veroordeeld tot absurditeit.
Liever alleen sterven dan in vergetelheid.