Shadow of Intent — The Battle of the Maginot Sphere songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Battle of the Maginot Sphere" van Shadow of Intent.
Songteksten
The Battle Of The Maginot, an atrocity of lesser madness to the events
foreboding,
Gather beyond the bridges of the stars and valiantly charge onward to intercept
the beasts of Hell that dragged their fucking numbers here to push their way
through in a blood red smear.
Necessary action taken to the Flood across the baseline, crippled as we’re
coming forth with annihilation preparations.
Blinding light erupts from the fleet of the cataclysm.
Decimation, extirpation, immolation.
Hanging by a thread inside the only means for our survival, anxiety stabbing
through my spine like a sewing needle.
The pressure squeezes down to my bones.
Blood boiling at the obliteration of those trampling our masses as they’re
consumed under our final march, this is the battle of the Maginot Sphere.
Vermin, your corpse will be a display of my disaffection as its skin is stripped and the flesh is stretched.
Your children died by my hands, and you soon shall too.
Singing victory everlasting.
I spot the vile bastard at the center of his fleet.
I plead; I beg, I scream aloud wishing for a fight on my feet, for I would
flense the olive creature of all of his flesh.
The very bodies of my own would be free from his mesh.
Desire fills my mind with overwhelming vengeance with him to blame.
My soul is now a void, my heart a freezing vacuum.
Trembling not in fear, I seek a means to an end.
Listen to the silence.
Ten million years of deep silence.
And now whimpers and cries, not of birth, this is what we bring.
A great crushing weight to push down youth and hope, taking the sphere.
This is the end, isn’t it?
We will never stop.
We will never die.
The kingdom of the gods of death shadows over the Ark.
Songtekstvertaling
De Slag van de Maginot, een gruweldaad van mindere waanzin voor de gebeurtenissen
voorgevoel,
Verzamel je achter de bruggen van de sterren en val dapper aan om ze te onderscheppen.
de beesten van de hel die hun verdomde aantallen hierheen sleepten om hun weg te duwen.
door in een bloedrood uitstrijkje.
Noodzakelijke actie tegen de overstroming over de basislijn, kreupel als we zijn
met vernietigingsvoorbereidingen.
Verblindend licht barst uit de vloot van de cataclysme.
Decimatie, extirpatie, verwoesting.
Hangend aan een draad binnen het enige middel om te overleven, angststeek
door mijn ruggengraat als een naald.
De druk drukt tot aan mijn botten.
Bloed dat kookt bij de vernietiging van degenen die onze massa vertrappen als ze zijn
geconsumeerd tijdens onze laatste Mars, is dit de slag van de Maginot sfeer.
Ongedierte, jouw lichaam zal een vertoon zijn van mijn afkeer als zijn huid wordt ontdaan en het vlees wordt uitgerekt.
Uw kinderen stierven door mijn handen, en u binnenkort ook.
De eeuwige overwinning zingen.
Ik zie die smeerlap in het midden van zijn vloot.
Ik smeek, ik schreeuw hardop, wensend voor een gevecht op mijn voeten, want ik zou
wierook het olijf schepsel van al zijn vlees.
Mijn eigen lichamen zouden vrij zijn van zijn gaas.
Verlangen vult mijn geest met overweldigende wraak die hem treft.
Mijn ziel is nu een leegte, mijn hart een ijskoud vacuüm.
Trillend niet in angst, Ik zoek een middel om een doel te bereiken.
Luister naar de stilte.
Tien miljoen jaar diepe stilte.
En nu janken en huilen, niet van geboorte, dit is wat we brengen.
Een groot verpletterend gewicht om jeugd en hoop naar beneden te duwen, de bol te nemen.
Dit is het einde, is het niet?
We zullen nooit stoppen.
We zullen nooit sterven.
Het koninkrijk van de goden van de dood schaduwen over de Ark.