Shadow Gallery — Don't Ever Cry, Just Remember songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Don't Ever Cry, Just Remember" van Shadow Gallery.
Songteksten
I must have stood for hours
The mist of dawn still rising
Brushing from my face
Cold tears of finally knowing
The world that we had twisted
The years of strength and glory
Were wicked and obscene
And there we stood so proud
What legends we must be Really something to behold Lord
So irresponsible
With the powers of creation
A princess crowned in jewels
Robed in the finest cloth
Dauntlessly invincible
So perfect so unreal
In one great moment judgments fallen
Babylon no longer there
Gone are her streets, her giant towers
Disappeared into thin air
Don’t ever cry, just remember
It must have been my mood
I’m usually much stronger now
I know there’s just one way
And this is how it has to be There was poison in our thoughts
And there was hatred in our eyes
Suddenly something came
Something made it right
We purged our hearts and souls
And we saw through children’s eyes
Not stifled by the pain
Not blinded by our
Human nature don’t you see at all
The wisdom of our suffering
The lies behind our ways
The reasons for the end
From the moment I was raptured
Babylonia disappeared
I now return here a survivor
The rest have vanished to thin air
Don’t ever cry, just remember
The wind blows cold tonight
No lamplights from no windows
I am sure enough alone
And I am sure enough alive
So through eternity
The gift of light gets passed along
To those of us who saw
What the rest could never see
Born to a fallen world
Longing for a morning star
Held on high for me As this vision comes too close
The last footsteps ever wonder here
They echo in my mind, never to return
All is done and slowly fading
Babylon she once stood there
I walked her streets I climbed her mountains
I disappear into thin air
Don’t ever cry, just remember
Songtekstvertaling
Ik moet uren hebben gestaan.
The mist of dawn still rising
Borstelen van mijn gezicht
Koude tranen van eindelijk weten
De wereld die we verdraaid hadden
De jaren van kracht en glorie
Waren slecht en obsceen
En daar stonden we zo trots
Wat een legendes moeten we echt zijn om Heer te aanschouwen
Zo onverantwoordelijk
Met de scheppingskracht
Een prinses gekroond in juwelen
Gewaden in de beste stof
Onverschrokken onoverwinnelijk
Zo perfect zo onwerkelijk
Op een groot moment vielen de oordelen neer.
Babylon is er niet meer.
Weg zijn haar straten, haar gigantische torens
Verdwenen in het niets
Huil nooit, denk eraan.
Het moet mijn stemming geweest zijn.
Ik ben nu meestal veel sterker.
Ik weet dat er maar één manier is.
En dit is hoe het moet zijn er was vergif in onze gedachten
En er was haat in onze ogen
Plotseling kwam er iets.
Iets heeft het goed gemaakt.
We zuiverden onze harten en zielen.
En we zagen door de ogen van kinderen
Niet verstikt door de pijn
Niet verblind door onze
De menselijke natuur zie je helemaal niet
De wijsheid van ons lijden
De leugens achter onze wegen
De redenen voor het einde
Vanaf het moment dat ik werd verkracht
Babylonië verdwenen
Ik keer nu terug als een overlevende.
De rest is in rook opgegaan.
Huil nooit, denk eraan.
De wind waait koud vanavond
Geen lampen van geen ramen
Ik ben zeker genoeg alleen
En ik ben zeker genoeg levend
Dus door de eeuwigheid
De gave van licht wordt doorgegeven.
Aan degenen onder ons die zagen
Wat de rest nooit kon zien
Geboren in een gevallen wereld
Verlangen naar een ochtendster
Hoog gehouden voor mij als dit visioen te dichtbij komt
De laatste voetstappen ooit wonder hier
Ze echo in mijn geest, nooit meer terug te keren
Alles is gedaan en langzaam vervaagt
Babylon. ze stond daar ooit.
Ik liep door haar straten ik beklom haar bergen
Ik verdwijn in de lucht.
Huil nooit, denk eraan.