Severin Browne — Lessons songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lessons" van Severin Browne.
Songteksten
Through the forest I’m winding, my pathway I’m finding
I walk hand in hand with a certain one.
There are moments she sends me, but other times she offends me
'til I don’t know who I am when the day is done.
I feel like I’ve been here before.
I’ve passed this same tree, this same shore.
I’ve seen this same horizon calling to me.
Now my question is «Why are there always lessons?»
And what if we never learn them, do they return again?
Is there magic that keeps us moving forward
like a tide that pulls us shoreward?
And will these lessons end?
Now the trees in the forest like a thousand-voice chorus
they say to end it, and be on my way.
I want to live life, not waste it.
And now it’s so close I can taste it.
So why do I hesitate another day?
I feel like I’ve been here before.
I’ve passed this same tree, this same shore.
I’ve seen this same horizon calling to me.
Now my question is «Why are there always lessons?»
And what if we never learn them, do they return again?
Is there magic that keeps us moving forward
like a tide that pulls us shoreward?
And will these lessons end?
So my question is «Why are there always lessons?»
And what if we never learn them, do they return again?
Is there magic that keeps us moving forward
like a tide that pulls us shoreward?
And will these lessons end?
May these lessons never end…
Songtekstvertaling
Door het bos kronkel ik, mijn pad vind ik
Ik loop hand in hand met een bepaalde.
Soms stuurt ze me, maar soms beledigt ze me.
tot ik niet weet wie ik ben als de dag voorbij is.
Het voelt alsof ik hier eerder ben geweest.
Ik ben deze zelfde boom gepasseerd, deze zelfde kust.
Ik heb dezelfde horizon zien roepen.
Nu is mijn vraag: "waarom zijn er altijd lessen?»
En als we ze nooit leren, komen ze dan weer terug?
Is er magie die ons vooruit laat gaan?
zoals een getij dat ons naar de kust trekt?
En zullen deze lessen eindigen?
Nu de bomen in het bos als een duizend-voice refrein
ze zeggen dat ik er een eind aan moet maken.
Ik wil leven, niet verspillen.
En nu is het zo dichtbij dat ik het kan proeven.
Waarom aarzel ik nog een dag?
Het voelt alsof ik hier eerder ben geweest.
Ik ben deze zelfde boom gepasseerd, deze zelfde kust.
Ik heb dezelfde horizon zien roepen.
Nu is mijn vraag: "waarom zijn er altijd lessen?»
En als we ze nooit leren, komen ze dan weer terug?
Is er magie die ons vooruit laat gaan?
zoals een getij dat ons naar de kust trekt?
En zullen deze lessen eindigen?
Dus mijn vraag is: "waarom zijn er altijd lessen?»
En als we ze nooit leren, komen ze dan weer terug?
Is er magie die ons vooruit laat gaan?
zoals een getij dat ons naar de kust trekt?
En zullen deze lessen eindigen?
Moge deze lessen nooit ophouden.…