Sergio Reis — Saudade de Minha Terra songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Saudade de Minha Terra" van Sergio Reis.
Songteksten
De que me adianta viver na cidade
Se a felicidade não me acompanhar
Adeus, paulistinha do meu coração
Lá pro meu sertão, eu quero voltar
Ver as madrugadas, quando a passarada
Fazendo alvorada, começa a cantar
Com satisfação, arreio o burrão
Cortando estradão, saio a galopar
E vou escutando o gado berrando
Sabiá cantando no Jequitibá
Por nossa senhora
Meu sertão querido
Vivo arrependido por ter te deixado
Essa nova vida aqui na cidade
De tanta saudade, eu tenho chorado
Aqui tem alguém, diz
Que me quer bem
Mas não me convém
Eu tenho pensado
Eu fico com pena, mas essa morena
Não sabe o sistema que eu fui criado
To aqui cantando, de longe escutando
Alguém está chorando
Com rádio ligado
Que saudade imensa do Campo e do mato
Do manso regato que
Corta as campinas
Aos domingos eu ia passear de canoa
Nas lindas lagoas de águas cristalinas
Que doce lembrança
Daquela festança
Onde tinham danças e lindas meninas
Eu vivo hoje em dia sem ter alegria
O mundo judia, mas também ensina
Estou contrariado, mas não derrotado
Eu sou bem guiado pelas
Mãos divinas
Pra minha mãezinha já telegrafei
E já me cansei
De tanto sofrer
Nesta madrugada estarei de partida
Pra terra querida que me viu nascer
Já ouço sonhando o galo cantando
O nhambu piando no escurecer
A lua prateada clareando as estradas
A relva molhada desde o anoitecer
Eu preciso ir pra ver tudo ali
Foi lá que nasci, lá quero morrer
Songtekstvertaling
Wat heeft het voor zin om in de stad te wonen?
Als geluk me niet vergezelt
Vaarwel, paulistinha van mijn hart
Daar in mijn achterland wil ik terugkomen.
Zie de dageraad, als de passarada
Bij zonsopgang begint hij te zingen.
Met tevredenheid, gebruik de ezel
Als ik de weg bewandel, ga ik galopperen.
En ik luister naar het gebrul van het vee.
Sabah zingt in Jechitiba
Door Onze-Lieve-Vrouw
Mijn liefste land
Het spijt me dat ik je heb verlaten.
Dit nieuwe leven hier in de stad
Ik heb zo verlangd, ik heb gehuild.
Hier is iemand, zegt
Die goed van me houdt.
Maar het past niet bij me.
Ik heb nagedacht.
Het spijt me, maar deze brunette ...
Ken het systeem niet dat ik gemaakt heb
Naar hier zingen, van ver luisteren
Iemand huilt.
Met radio aan
Wat een immens verlangen naar het platteland en de Bush
Van de zachte regatta dat
Snij de velden door
Op zondag ging ik kanoën.
In de prachtige vijvers van kristalhelder water
Wat een zoete herinnering.
Van dat feest.
Waar ze dansen en mooie meisjes hadden
Ik leef tegenwoordig zonder vreugde
De Joodse wereld, maar ook
Ik ben boos, maar niet verslagen.
Ik word goed geleid door de
Goddelijke handen
Voor mijn moeder al getelegrafeerd
En ik ben moe.
Van zoveel lijden
Vanmorgen vertrek ik.
Naar het land dat me zag geboren worden
Ik hoor al dromen de lul zingen
De nhambu chirping in het donker
De Zilveren Maan die de wegen ontruimt
Het natte gras sinds de schemering
Ik moet daar alles zien.
Daar ben ik geboren, daar wil ik sterven.