Sergio Reis — O Menino da Porteira songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "O Menino da Porteira" van Sergio Reis.
Songteksten
Toda vez que eu viajava pela Estrada de Ouro Fino
de longe eu avistava a figura de um menino
que corria abrir a porteira e depois vinha me pedindo:
Toque o berrante seu moço que é pra eu ficar ouvindo.
Quando a boiada passava e a poeira ia baixando,
eu jogava uma moeda e ele saía pulando:
Obrigado boiadeiro, que Deus vá lhe acompanhando
pra aquele sertão à fora meu berrante ia tocando.
Nos caminhos desta vida muitos espinhos encontrei,
mas nenhum calou mais fundo do que isso que eu passei
Na minha viagem de volta qualquer coisa eu cismei
Vendo a porteira fechada o menino não avistei.
Apeei do meu cavalo e no ranchinho a beira chão
Ví uma mulher chorando, quis saber qual a razão
Boiadeiro veio tarde, veja a cruz no estradão!
Quem matou o meu filhinho foi um boi sem coração!
Lá pras bandas de Ouro Fino levando gado selvagem
quando passo na porteira até vejo a sua imagem
O seu rangido tão triste mais parece uma mensagem
Daquele rosto trigueiro desejando boa viagem.
A cruzinha no estradão do pensamento não sai
Eu já fiz um juramento que não esqueço jamais
Nem que meu gado estoure, e eu precise ir atrás
Neste pedaço de chão berrante eu não toco mais.
Songtekstvertaling
Elke keer als ik over de weg van fijn goud reisde
van veraf zag ik het figuur van een jongen.
dat rende de deur open en kwam me vragen:
Raak de garrante van je jongen aan die ik moet afluisteren.
Toen de ossen voorbijgingen en het stof wegzakte,
Ik gooide een munt en hij sprong eruit.:
Dank je boiadeiro, Moge God met je meegaan.
voor dat achterland buiten mijn opzichtig optreden.
In de manier van dit leven vonden veel doornen,
maar niemand hield dieper op dan ik doormaakte.
Op mijn reis terug alles wat ik cismei
Toen hij de deur dicht zag, merkte de jongen het niet.
Apeei van mijn paard en op de ranch aan de rand van de grond
Ik zag een vrouw huilen, wilde weten waarom.
Boyar kwam te laat, zie het kruis op de weg!
Wie mijn kleine jongen doodde was een harteloze OS!
Daar zijn pralen van fijn goud die wild vee vervoeren.
als ik voor de deur sta, zie ik zelfs je beeld.
Je piept zo verdrietig meer klinkt als een boodschap
Van dat Brutale gezicht dat je een goede reis toewenst.
Het kleine kruisje op de weg van het denken gaat niet weg
Ik heb al een eed afgelegd die ik nooit zal vergeten.
Noch dat mijn vee barst, en ik moet achter hem aan.
Op dit opzichtig stuk grond raak ik niet meer aan.