Sérgio Godinho — Mudemos de Assunto songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mudemos de Assunto" van Sérgio Godinho.
Songteksten
Andas aí a partir corações
Como quem parte um baralho de cartas
Cartas de amor
Escrevi-te eu tantas
À tantas, aos poucos
Eu fui percebendo
Às tantas eu lá fui tacteando
Às cegas eu lá fui conseguindo
Às cegas eu lá fui abrindo os olhos
E nos teus olhos como espelhos partidos
Quis inventar uma outra narrativa
Até que um ai me chegou aos ouvidos
E era só eu a vogar à deriva
E um animal sempre foge do fogo
E mal eu gritei: fogo!
Mal eu gritei: água!
Que morro de sede
Achei-me encostado à parede
Gritando: Livrai-me da sede!
E o mar intecro entrou na minha casa
E nos teus olhos inundados do mar
Eu naveguei contra minha vontade
Mas deixa lá, que este barco a viajar
Há-de chegar à gare da sua cidade
E ao desembarque a terra será mais firme
Há quem afirme
Há quem assegure
Que é depois da vida
Que a gente encontra a paz prometida
Por mim marquei-lhe encontro na vida
Marquei-lhe encontro ao fim da tempestade
Da tempestade, o que se teve em comum
É aquilo que nos separa depois
E os barcos passam a ser um e um
Onde uma vez quiseram quase ser dois
E a tempestade deixa o mar encrespado
Por isso cuidado
Mesmo muito cuidado
Que é frágil o pano
Que enfuna as velas do desengano
Que nos empurra em novo oceano
Frágil e resistente ao mesmo tempo
Mas isto é um canto
E não um lamento
Já disse o que sinto
Agora façamos o ponto
E mudemos de assunto
Sim?
Songtekstvertaling
Je breekt harten.
Zoals wie een spel kaarten breekt
Liefdesbrief
Ik heb je zoveel geschreven.
Zo veel, beetje bij beetje
Ik heb gemerkt
Op zo veel dat ik daar ging typen
Blindelings ging ik erheen om
Blindelings ging ik erheen en opende mijn ogen.
En in je ogen als gebroken spiegels
Ik wilde een ander verhaal verzinnen.
Totdat er een ai in mijn oren kwam.
En ik roeide op drift.
En een dier loopt altijd weg van het vuur.
En zodra ik riep: vuur!
Nauwelijks schreeuwde ik: water!
Ik sterf van de dorst.
Ik stond tegen de muur te leunen.
Weg Met De Dorst.
En de hele zee kwam in mijn huis
En in je ogen overstroomd met de zee
Ik zeilde tegen mijn wil.
Maar laat deze boot reizen
U zult naar het station van uw stad
En bij de landing zal het land steviger zijn.
Er zijn mensen die zeggen:
Er zijn mensen die
Wat is na het leven
Dat we de beloofde vrede vinden
Voor mij markeerde ik je ontmoeting in het leven
Ik heb hem er aan het einde van de storm ingeluisd.
Van de storm, wat we gemeen hadden
Het is wat ons daarna scheidt.
En de boten worden één en één
Waar ze ooit bijna twee wilden zijn.
En de storm laat de zee krullen
Dus wees voorzichtig.
Zelfs heel voorzichtig.
Wat is fragiele stof
Dat sleept de zeilen van de terugtrekking
Dat duwt ons in een nieuwe oceaan
Breekbaar en tegelijkertijd resistent
Maar dit is een hoek
En geen spijt
Ik heb al gezegd hoe ik me voel.
Laten we nu het punt maken.
En laten we van onderwerp veranderen.
Ja?