Sérgio Godinho — 2º Andar, Direito songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "2º Andar, Direito" van Sérgio Godinho.

Songteksten

Ele vinte anos, e ela dezoito
E há cinco dias sem trocarem palavra
Lembrando as zangas que um só beijo curava
E esta história começa no instante
Em que o homem empurra a porta pesada
E entra no quarto onde a mulher está deitada
A dormir de um sono ligeiro
E no quarto, às cegas
O escuro abraça-o como que a um companheiro
Que se conhece pelo tocar e pelo cheiro
E é o ruído que o chão faz que lhe traz
O gosto ao quarto depois de uma ruptura
Faz-lhe sentir que entre os dois algo ainda dura
Dos dias em que um beijo bastava
E agora, da cama
Vem uma voz que diz sussurrando: És tu?
E a luz acende-se sobre um braço nu
E a mulher pergunta: a que vens agora?
É que não sei se reparaste na hora
Deixa dormir quem quer dormir, vai-te embora
Amanhã tenho de ir trabalhar
Não fales, que o bebé ainda acorda
Não grites, que o vizinho ainda acorda
E não me olhes, que o amor ainda acorda
Deixa-o dormir o nosso amor, um bocadinho mais
Deixa-o dormir, que viveu dias tão brutais
E o homem, de pé
Parece um rapazinho a ver se compreende
E grita e diz que ele também não se vende
Que quer a paz mas de outra maneira
E nem que essa noite fosse a derradeira
Veio afirmar quer ela queira ou não queira
Que os dois ainda têm muito a aprender
Se temos!!! Diz ela
Mas o problema não é só de aprender
É saber a partir daí que fazer
E o homem diz: que queres que responda?
Não estamos no mesmo comprimento de onda…
Tu a mandares-me esse sorriso à Gioconda
E eu com ar de filme americano
Somos tão novos, diz o homem
E agora é a vez de a mulher se impacientar
Essa frase já começa a tresandar
É que não é só uma questão de idade
O amor não é o bilhete de identidade
É eu ou tu, seja quem for, ter vontade
De mudar e deixar mudar
Não fales, que o bebé ainda acorda
Não grites, que o vizinho ainda acorda
E não me olhes, que o amor ainda acorda
Deixa-o dormir o nosso amor, um bocadinho mais
Deixa-o dormir, que viveu dias tão brutais
E assim se ouviu
Pela noite fora os dois amantes falar
E o que não vi só tive de imaginar
É preciso explicar que sou o vizinho
E à noite vivo neste quarto sozinho
Corpo cansado e cabeça em desalinho
E o prédio inteiro nos meus ouvidos
Veio a manhã e diziam
Telefona ao teu patrão, diz que hoje não vais
Que viveste uns dias assim tão brutais
E que precisas de convalescença
Sei lá, inventa qualquer coisa, uma doença
Mete um atestado ou pede licença
Sem prazo nem vencimento, se preciso for
(espero que não seja preciso, porque não
Sei como é que eles vão viver sem os
Dois salários…)
Vá fala que o bebé está acordado
E o vizinho deve estar já acordado
E o amor, pronto, também está acordado
Mas tem cuidado, trata-o bem
Muito bem, de mansinho
Que ainda agora vai pisar outro caminho

Songtekstvertaling

Hij twintig jaar, en zij achttien
En ze hebben elkaar al vijf dagen niet gesproken.
Ik herinner me de woede die één kus genas.
En dit verhaal begint meteen.
Waarin de man de zware deur duwt
En komt de kamer binnen waar de vrouw ligt
Slapen vanuit een lichte slaap
En in de slaapkamer, Blind.
De donkere omhelst hem zo aan een partner.
Die bekend is door aanraking en geur
En het is het geluid dat de vloer maakt dat je brengt
De smaak naar de kamer na een pauze
Het geeft je het gevoel dat tussen de twee iets nog steeds duurt
Van de dagen dat een kus genoeg was
En nu, uit het bed
Er komt een stem die fluistert: ben jij het?
En het licht gaat aan op een blote arm
En de vrouw vraagt: Wat ga je nu doen?
Ik weet alleen niet of het je net op tijd is opgevallen.
Laat slapen wie wil slapen, ga weg
Ik moet morgen naar m ' n werk.
Niet praten, de baby is nog wakker.
Schreeuw niet zo, dat de buurman nog wakker wordt.
En kijk niet naar mij, die liefde wordt nog steeds wakker
Laat hem slapen onze liefde, een beetje meer
Laat hem maar slapen.
En de man, staande
Hij ziet eruit als een kleine jongen om te zien of hij het begrijpt.
En hij schreeuwt en zegt dat hij zichzelf ook niet verkoopt.
Wie wil er vrede, maar anders?
En zelfs als vanavond de laatste was
Ze kwam zeggen of ze het wil of niet.
Dat de twee nog veel te leren hebben
Als we dat doen!!! Ze zegt
Maar het probleem is niet alleen leren
Is om van daaruit te weten wat te doen
En de man zegt: wat wil je dat ik antwoord?
We zitten niet op dezelfde golflengte.…
Je stuurt me die glimlach naar Gioconda.
En ik zie eruit als een Amerikaanse film
We zijn zo jong, zegt de man.
En nu is het de beurt aan de vrouw om ongeduldig te worden.
Die zin begint al te stotteren.
Het is niet alleen een kwestie van leeftijd.
Liefde is niet de identiteitskaart.
Het is jij of ik, wie het ook is, wie wil
Om te veranderen en te laten veranderen
Niet praten, de baby is nog wakker.
Schreeuw niet zo, dat de buurman nog wakker wordt.
En kijk niet naar mij, die liefde wordt nog steeds wakker
Laat hem slapen onze liefde, een beetje meer
Laat hem maar slapen.
En zo werd het gehoord
Bij de nacht uit de twee geliefden praten
En wat ik niet zag, moest ik me voorstellen.
Je moet uitleggen dat ik de buurman Ben.
En ' s nachts woon ik alleen in deze kamer
Vermoeid lichaam en hoofd in wanorde
En het hele gebouw in mijn oren
De ochtend kwam en ze zeiden
Bel je baas, zeg hem dat je vandaag niet gaat.
Dat je zulke wrede dagen hebt geleefd.
En dat je herstel nodig hebt
Ik weet niet, iets uitvinden, een ziekte.
Schrijf een certificaat in of Vraag om een vergunning
Geen deadline of vervaldatum, indien nodig
(Ik hoop dat het niet accuraat is, waarom niet
Ik weet hoe ze zonder ze kunnen leven.
Twee salarissen…)
Zeg dat de baby wakker is.
En de buurman moet al wakker zijn.
En liefde, klaar, is ook wakker
Maar wees voorzichtig, behandel hem goed.
Oké, voorzichtig.
Dat zelfs nu een ander pad zal betreden