Sergio Cammariere — Apri La Porta songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Apri La Porta" van Sergio Cammariere.
Songteksten
Dalla pace del mare lontano
Fino alle verdi e trasparenti onde
Dove il silenzio non ha più richiamo
E tutto si confonde
Dalle lagune grigie e nere
Dal faticare senza riposo
Dalla sete alla fame allo spavento
Al più segreto tormento
Avemmo padri avemmo madri
Fratelli amici e conoscenti
Ed imparammo a dare un nome nuovo
Ai nostri sentimenti
E così un giorno a camminare
Su questa terra sotto a un sole avaro
Per un amore che sembrava dolce e E si é scoperto amaro
Ma è solo un’eco nel vento
Nel vento che mi risponde
Venga la pace dal mare lontano
Venga il silenzio dalle onde
E in mezzo al mare c'è un punto lontano
Così lontano dalle case e dal porto
Dove la voce delle cose più care
E' soltanto un ricordo
Ma da quel punto in poi
Non si distingue più
La linea d’ombra confonde
Ricordi e persone nel vento
Avemmo padri avemmo madri
Fratelli amici e conoscenti
Ed imparammo a dara un nome nuovo
Ai nostri sentimenti
E così un giorno a camminare
Sopra la terra sotto al sole avaro
Per un amore che sembrava dolce
E si é scoperto amaro
Ma è solo un’eco nel vento
Nel vento che mi risponde
Venga la pace dal mare lontano
Venga il silenzio dalle onde
Ma è solo un’eco nel vento
Nel vento che mi risponde
Venga la pace dal mare lontano
Venga il silenzio dalle onde.
Songtekstvertaling
Uit de vrede van de verre zee
Naar de groene en transparante golven
Waar stilte geen beroep meer heeft
En alles raakt in de war.
Van de grijze en zwarte lagunes
Van zwoegen zonder rust
Van dorst naar honger naar angst
Naar de meest geheime kwelling.
We hadden vaders we hadden moeders
Vrienden en kennissen van broers
En we leerden een nieuwe naam te geven.
Op onze gevoelens
En dus op een dag om te lopen
Op deze aarde onder een vrek zon
Voor een liefde die zoet leek en bitter bleek
Maar het is maar een echo in de wind
In the wind that answer me
Kom vrede uit de verre zee
Kom stilte uit de golven
En in het midden van de zee is er een ver punt
Zo ver van de huizen en de haven
Waar de stem van de liefste dingen
Het is maar een herinnering.
Maar vanaf dat moment
Het valt niet meer op
De schaduwlijn verwart
Herinneringen en mensen in de wind
We hadden vaders we hadden moeders
Vrienden en kennissen van broers
En we leerden het een nieuwe naam te geven.
Op onze gevoelens
En dus op een dag om te lopen
Boven de aarde onder de vrek zon
Voor een liefde die lief leek
En het bleek bitter
Maar het is maar een echo in de wind
In the wind that answer me
Kom vrede uit de verre zee
Kom stilte uit de golven
Maar het is maar een echo in de wind
In the wind that answer me
Kom vrede uit de verre zee
Stilte uit de golven.