Сергей Трофимов — Кораблик songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Кораблик" van Сергей Трофимов.
Songteksten
Когда вселенная пуста, как пьяницы карман,
И сгинувших миров ничуть не жаль,
Я на причале у моста беру себе билет
В трамвайчике речном пуститься в даль.
Туда, где старые друзья еще со мной,
И мама молодая ждет меня домой,
И небо майское звенит хрустальной высью
Над моею головой.
По борту плещется река похожая на жизнь,
Изгибы берегов- изломы лет.
Я выпью рюмку коньяка за тени облаков
Плывущих как и я из тьмы на свет.
Туда, где старые друзья еще со мной,
И мама молодая ждет меня домой,
И небо майское звенит хрустальной высью
Над моею головой.
А за кармою пенный след
И в мире больше правды нет
Чем этот беспощадный, безутешный
След минувших лет...
Земная истина проста: былого не вернуть!
Мы тонем каждый миг в пучине дней.
Но есть кораблик у моста, который держит путь
В заветный уголок души моей.
Туда, где старые друзья еще со мной,
И мама молодая ждет меня домой,
И небо майское звенит хрустальной высью
Над моею головой.
Songtekstvertaling
Als het universum leeg is, als dronkaards.,
En de verloren werelden zijn geen medelijden,
Ik ben op de steiger bij de brug om mijn ticket te halen.
In de riviertram om in de verte te gaan.
Waar oude vrienden nog bij me zijn,
En mijn jonge moeder wacht thuis op me.,
And the may sky rings with crystal heights
Boven mijn hoofd.
Een rivier die eruit ziet alsof het leven langs de kant spat,
De bochten van de banken zijn de pauzes van jaren.
Ik drink een glas cognac in de schaduw van de wolken
Zwevend als ik uit het donker in het licht.
Waar oude vrienden nog bij me zijn,
En mijn jonge moeder wacht thuis op me.,
And the may sky rings with crystal heights
Boven mijn hoofd.
En voor karma schuim spoor
En er is geen waarheid meer in de wereld
Dan deze genadeloze, ontroostbare
Sporen van de afgelopen jaren...
De aardse waarheid is eenvoudig: het verleden kan niet worden teruggegeven!
We verdrinken elk moment in de afgrond der dagen.
Maar er is een boot bij de brug die de weg houdt
Naar de gekoesterde hoek van mijn ziel.
Waar oude vrienden nog bij me zijn,
En mijn jonge moeder wacht thuis op me.,
And the may sky rings with crystal heights
Boven mijn hoofd.