Сергей Любавин — Воспоминания songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Воспоминания" van Сергей Любавин.
Songteksten
Засыпает на руках вечер. Затихает в облаках ветер.
Улетает в дальний край птица. Память прячет нашей любви страницы.
Сколько мне будет сниться один и тот же сон. Сколько лет подряд слышу я Так близко каждый вздох и голос — такой родной, но время не может остановиться.
Там, где небо с землёй встречались нас звезды с Луной венчали.
От, радости до печали, лишь пара не сказанных слов.
Всё, что нам сейчас осталось — вновь перебороть усталость.
За музыкой вверх подняться. Стать мелодией облаков.
Застывают на часах — стрелки и минутами не бьют метко,
Как в немом кино — черной-белой лентой пробегают наши воспоминанья.
На застывший город ложится первый снег. Заметает улицы, а мне всё не спится.
Время моё сердце сковало льдом. Память прячет нашей любви страницы.
Там, где небо с землёй встречались нас звезды с Луной венчали.
От, радости до печали, лишь пара не сказанных слов.
Всё, что нам сейчас осталось — вновь перебороть усталость.
За музыкой вверх подняться. Стать мелодией облаков.
Там, где небо с землёй встречались нас звезды с Луной венчали.
От, радости до печали, лишь пара не сказанных слов.
Всё, что нам сейчас осталось — вновь перебороть усталость.
За музыкой вверх подняться. Стать мелодией облаков.
Songtekstvertaling
Valt in slaap in de handen van de avond. De wind vervaagt in de wolken.
Een vogel vliegt naar het eind. De herinnering aan het verbergen van onze liefdespagina.
Hoe vaak zal ik dezelfde droom hebben? Hoeveel jaar op rij hoor ik elke adem en stem zo dicht bij elkaar, zo inheems, maar de tijd kan niet stoppen.
Waar de hemel en de aarde elkaar ontmoetten, kroonden de sterren en de Maan ons.
Van vreugde tot verdriet, een paar onuitgesproken woorden.
Het enige wat we nu nog hebben is onze vermoeidheid weer te overwinnen.
Ga naar boven voor de muziek. Word de melodie van de wolken.
Bevriezing van de klok-de handen en minuten slaan niet nauwkeurig in,
Zoals in een stille film, lopen onze herinneringen als een zwart-wit lint.
De eerste sneeuw valt op de bevroren stad. Hij veegt de straten af, maar ik kan niet slapen.
De tijd heeft mijn hart bevroren. De herinnering aan het verbergen van onze liefdespagina.
Waar de hemel en de aarde elkaar ontmoetten, kroonden de sterren en de Maan ons.
Van vreugde tot verdriet, een paar onuitgesproken woorden.
Het enige wat we nu nog hebben is onze vermoeidheid weer te overwinnen.
Ga naar boven voor de muziek. Word de melodie van de wolken.
Waar de hemel en de aarde elkaar ontmoetten, kroonden de sterren en de Maan ons.
Van vreugde tot verdriet, een paar onuitgesproken woorden.
Het enige wat we nu nog hebben is onze vermoeidheid weer te overwinnen.
Ga naar boven voor de muziek. Word de melodie van de wolken.