Serge Reggiani — On n'en meurt pas mais ça vous tue songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "On n'en meurt pas mais ça vous tue" van Serge Reggiani.
Songteksten
Un rayon de soleil à travers la verrière
Des gouttes de rosée au rosier, suspendues
La nuit comme un brouillard sur un chemin de terre
On n’en meurt pas mais ça vous tue
On n’en meurt pas mais ça vous tue
Le cœur qui ne fait plus que ce qu’il veut bien faire
De l’insoucieux désordre à la triste vertu
Le parfum des lilas près d’un ange de pierre
On n’en meurt pas mais ça vous tue
On n’en meurt pas mais ça vous tue
Il y a dans la douceur un parfum nostalgique
La beauté bien souvent vous met du blues au cœur
Est-ce un caprice ou bien la vie qui nous indique
Qu’il en faut du talent pour goûter au bonheur?
Le chagrin qui se perd dans le nœud d’un mouchoir
Le doute qui vous laisse au bord de l’inconnu
L’envie de tout comprendre et la peur de savoir
On n’en meurt pas mais ça vous tue
On n’en meurt pas mais ça vous tue
Un oiseau prisonnier d’un fouillis de feuillage
L'émotion partagée d’un baiser retenu
L’idée que l’on s’en fait quand il a vingt ans d'âge
On n’en meurt pas mais ça vous tue
On n’en meurt pas mais ça vous tue
Un rayon de soleil à travers la verrière
Des gouttes de rosée aux rosiers, suspendues
Cela vous tue bien sûr, mais de jolie manière
Et puisqu’on n’en meurt pas, que demander de plus?
Le regard d’un enfant planté dans mes yeux tristes
Comme une épée d’amour, comme un baume perdu
Et sa petite main qui me dit que j’existe
Je n’en meurs pas, mais que veux-tu?
Je n’en meurs pas, mais que veux-tu?
Mon amour ça me tue autant que la tendresse
D’un geste que tu as qui me déshabitue
Quelquefois de penser que la vie me déteste
Ce geste là, pas pris, pas vu
Il me tuera, mais il continue!
Songtekstvertaling
Een zonnestraal door het bladerdak
Van dauwdruppels naar de Rozenboom, opgehangen
Nacht als een mist op een onverharde weg
We sterven niet, maar het doodt je.
We sterven niet, maar het doodt je.
Het hart dat alleen doet wat het wil doen
Van zorgeloze wanorde tot droevige deugd
De geur van seringen in de buurt van een stenen engel
We sterven niet, maar het doodt je.
We sterven niet, maar het doodt je.
In de zoetheid zit een nostalgische geur.
Schoonheid brengt vaak blues in je hart
Is het een bevlieging of leven dat ons vertelt
Dat je talent nodig hebt om geluk te proeven?
Het verdriet dat verloren gaat in de knoop van een zakdoek
De twijfel die je aan de rand van het onbekende laat.
Het verlangen om alles te begrijpen en de angst om te weten
We sterven niet, maar het doodt je.
We sterven niet, maar het doodt je.
Een vogel gevangen in een rommel van bladeren
De gedeelde emotie van een ingehouden kus
Het idee dat je het krijgt als je twintig bent.
We sterven niet, maar het doodt je.
We sterven niet, maar het doodt je.
Een zonnestraal door het bladerdak
Van dauwdruppels tot rozen, hangend
Het doodt je natuurlijk, maar op een mooie manier
En aangezien we er niet aan sterven, wat kunnen we nog meer vragen?
De blik van een kind geplant in mijn droevige ogen
Als een zwaard van liefde, als een verloren balsem
En zijn handje dat zegt dat ik besta
Ik ga niet dood, maar wat wil je?
Ik ga niet dood, maar wat wil je?
Mijn liefde het doodt me net zoveel als tederheid
Van een gebaar heb je dat mij uitkleedt
Soms denk ik dat het leven me haat.
Dit gebaar, niet genomen, niet gezien
Hij vermoordt me, maar hij gaat door.