Serge Reggiani — Les miroirs se souviennent songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les miroirs se souviennent" van Serge Reggiani.
Songteksten
Canal Saint-Martin
Un soir de juin
Deux enfants de l'éphémère
Chantaient Apollinaire
Rilke, Nerval
Cela fait longtemps
C’est vrai mais quand
Je reprends la passerelle
Je crois revoir nos ombres frêles
Sur le canal
Passent les joies, les peines.
Quand le temps se fait vieux
Les miroirs se souviennent
Toujours un peu
Cassent les porcelaines
Quand l’oubli est tout près
Les souv’nirs nous reviennent
Dans un reflet
Cette vieille armoire
Et son miroir
Ont connu toutes tes robes,
Ces tenues strictes et sobres
Que tu portais
Maman, aujourd’hui.
Il est ici
Ce grand meuble où dans la glace
Parfois ton ombre qui s’efface
Réapparaît
Passent les joies, les peines.
Quand le temps se fait vieux
Les miroirs se souviennent
Toujours un peu.
Valse le quotidien
L’amnésie se déchire
La mémoire nous revient
Sans réfléchir
Non, rien ne s'éteint
Derrière le tain
De ces objets qui partagent
Avec nous notre image
En l’inversant
Et dans leur royaume
Tous les fantômes
De nos regards, de nos gestes
Nous voient changer alors qu’ils restent
Infiniment.
Passent les joies, les peines.
Quand le temps se fait vieux
Les miroirs se souviennent
Toujours un peu
Tracent des jours enfouis
Sur l'écran éternel
La mémoire nous poursuit
Et les miroirs
Se rappellent.
Songtekstvertaling
Canal Saint-Martin
Een avond in juni
Twee kinderen van het kortstondige
Sang Apollinaire
Rilke, Nerval
Het is lang geleden.
Het is waar maar wanneer
Ik neem de brug terug.
Ik denk dat ik onze zwakke Schaduwen weer zie.
Op het kanaal
De vreugde, het verdriet gaat voorbij.
Als de tijd oud wordt
Spiegels onthouden
Altijd een beetje
Breek het porselein
Wanneer de vergetelheid nabij is
De SUV ' NIRS komen terug.
In een reflectie
Deze oude kast
En zijn spiegel
Heb al je jurken gekend,
Deze strenge en nuchtere outfits
Die je droeg
Mam, vandaag.
Hij is hier.
Dit grote meubelstuk waar in het ijs
Soms vervaagt je schaduw.
Verschijnen
De vreugde, het verdriet gaat voorbij.
Als de tijd oud wordt
Spiegels onthouden
Altijd een beetje.
Wals The Daily
Geheugenverlies tranen
De herinnering komt bij ons terug.
Zonder na te denken
Nee, er gaat niets uit.
Achter de tain
Van die objecten die delen
Bij ons is ons imago
Door het om te keren
En in hun Koninkrijk
Alle geesten
Van ons uiterlijk, van onze gebaren
Zie ons veranderen als ze blijven
Oneindig.
De vreugde, het verdriet gaat voorbij.
Als de tijd oud wordt
Spiegels onthouden
Altijd een beetje
Sporen begraven dagen
Op het eeuwige scherm
Het geheugen achtervolgt ons.
En spiegels
Herinneren.