Serge Reggiani — Le bouquet de fleurs songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le bouquet de fleurs" van Serge Reggiani.
Songteksten
Oui bon, je rentre à la maison
Avec ce bouquet de fleurs
Ne me regarde pas sur ce ton
Je les ai achetées tout à l’heure
Six francs cinquante à la sortie
Du métro Strasbourg-Saint-Denis
Je ne sais vraiment pas pourquoi
Je sais que c’est pour toi, voilà
On n’va pas en faire un mélo
Je voudrais boire quelque chose
N’importe quoi avec de l’eau
Ne fais pas ce visage sans âge
Avec tes trois fleurs sur le c ur
Qui ne sont même pas des roses
C’est vrai
Les dernières que je t’ai offertes
C'était il y a six ans cinquante
Qu’est ce que je dis, six ans et demi
Par un après-midi en pente
Qui donnait dans une vie déserte
C’est vrai
On s’aimait tant quand on y pense
Aujourd’hui on vit en silence
On s’aimait tant, on s’aimait tant
On a parfois le c ur ouvert
Et puis on éteint la lumière
Et au lieu de te dire «je t’aime»
Je parle de mes problèmes
Ils ont mis trois types à la porte
Il y a des chances que je m’en sorte
Et tu m'écoutes inquiète et douce
Comme il est loin le temps des noces
Comme la campagne rousse
Sur le calendrier des Postes
C’est moi, ce n’est pas toi qui changes
Lorsqu’entre nous passent des anges
Et c’est la faute de mon regard
Si tu te dérobes au miroir
Quand tu t’déshabilles le soir
Ton corps si simple est beau à voir
C’est vrai
La dernière fois de la tendresse
Je n’ai pas été très artiste
C'était comme si dans ce grand lit
J’avais égaré ton adresse
Tu sais, moi aussi j'étais triste
C’est vrai
Mais en cherchant dans la fenêtre
Peut-être en mettant une annonce
On peut retrouver la réponse
Aux mots perdus comme «je t’aime»…
Qu’est-ce que je dis!
Je dis «Je t’aime»…
Songtekstvertaling
Ik kom naar huis.
Met dit boeket bloemen
Kijk me niet zo aan.
Ik heb ze eerder gekocht.
Zes Frank vijftig bij de uitgang.
Vanuit de Metro Strasbourg-Saint-Denis
Ik weet echt niet waarom.
Ik weet dat het voor jou is.
We gaan geen fout maken.
Ik wil iets drinken.
Alles met water
Trek niet zo ' n leeftijdloos gezicht.
Met je drie bloemen op het hart
Die niet eens rozen zijn
Het is waar.
De laatste die ik je gaf.
Het was zes jaar geleden vijftig
Zes en een half jaar.
Door een glooiende middag
Die gaf in een verlaten leven
Het is waar.
We hielden zoveel van elkaar als je erover nadenkt.
Vandaag leven we in stilte.
We hielden zoveel van elkaar, we hielden zoveel van elkaar.
We hebben soms het hart open
En dan doen we het licht uit
En in plaats van te zeggen " Ik hou van je»
Ik heb het over mijn problemen.
Ze zetten drie mannen aan de deur.
De kans is groot dat ik het haal.
En je luistert naar mij bezorgd en lief
Hoe ver is de tijd van de bruiloft?
Zoals het roodharige platteland
Betreffende het rooster van de ambten
Ik ben het, jij verandert niet.
Wanneer Engelen tussen ons passeren
En het is de schuld van mijn uiterlijk
Als je wegloopt van de spiegel
Als je je ' s nachts uitkleedt
Je eenvoudige lichaam is mooi om te zien.
Het is waar.
De laatste keer van gevoeligheid
Ik was niet echt een kunstenaar.
Het was alsof in dit grote bed
Ik ben je adres kwijt.
Ik was ook verdrietig.
Het is waar.
Maar door het raam kijken
Misschien door een advertentie te plaatsen
We kunnen het antwoord vinden.
Op de verloren woorden als " Ik hou van je»…
Wat zeg ik?
Ik zeg " Ik hou van je»…