Serge Reggiani — Jean des brumes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Jean des brumes" van Serge Reggiani.
Songteksten
Il a posé son chevalet
Au premier jour de la neuvaine
Dans ce hameau de Pont-Aven
Ou nos jeunesses cavalaient…
Entre sarcasmes et chapelets
Il faisait naître sur ses toiles
De drôles d'étés, de drôles d'étoiles,
Nous, on courait sur les galets…
Il avait des cheveux d’archange
Et ce regard vers l’intérieur,
Cette lumière supérieure
Qui vous pénètre et vous dérange
Sa gueule bouffée par ses yeux
Portait l’empreinte des embruns
Et son pinceau brûlait sa main
Et sa main barbouillait du feu…
C'était Jean des brumes,
Un marin de terre
Avec son costume
D’amertume et de mystère
C'était Jean des brumes,
Un géant botté
De plomb et de plumes
Je suis passé à côté…
Ce n'était pas un peintre, non
Ce n'était qu’un témoin d’amour
Un assassin de vieux discours
Qui se foutait d’avoir un nom…
Quand il nous a quittés, c'était
Le dernier jour de la neuvaine
Mais le clocher de Pont-Aven
Depuis qu’il s’est flingué se tait…
C'était Jean des brumes
Un marin de terre
Avec son costume
D’amertume et de mystère…
C'était Jean des brumes
Moi j’avais quinze ans
Son aura posthume
Me suit encore à présent
Tous les Jean des brumes
Sont toujours lestés
De plomb sous les plumes
Il ne l’a pas supporté …
Une vie s’allume
Une vie s'éteint
Comme Jean des brumes
Parfois je hais les matins…
Jean des brumes
Songtekstvertaling
Hij legde zijn ezel neer.
Op de eerste dag van de novena
In dit gehucht Pont-Aven
Of onze jeugd Reed…
Tussen sarcasme en kralen
Hij is geboren op zijn doeken.
Grappige zomers, grappige sterren,
We renden op de kiezels.…
Hij had Aartsengel haar.
En die blik naar binnen,
Dit bovenste licht
Degene die jullie binnendringt en jullie verstoort.
Haar mond opgeblazen door haar ogen
Draag de afdruk van de spray
En zijn borstel verbrandde zijn hand
En zijn hand besmeurd met vuur…
Het was Jean Des Brums.,
Een landzeiler
Met zijn kostuum.
Van bitterheid en mysterie
Het was Jean Des Brums.,
Een reus geschopt
Van lood en van veren
Ik kwam langs.…
Hij was toch geen schilder?
Hij was slechts een getuige van de liefde.
Een moordenaar van oude toespraken
Die geen naam gaf…
Toen hij ons verliet, was het
De laatste dag van de novena
Maar de klokkentoren van Pont-Aven
Sinds hij zichzelf neerschoot, is hij stil.…
Het was Jean Des Brums.
Een landzeiler
Met zijn kostuum.
Van bitterheid en mysterie…
Het was Jean Des Brums.
Ik was vijftien.
Haar postuum aura
Volg me nu weer.
Alle Jean Des Brums
Worden altijd gewogen
Lood onder de veren
Hij kon er niet tegen. …
A life lights up
Een leven sterft
Zoals Jean des mists
Soms haat ik ochtenden.…
Jean Des Brums