Serge Lama — Souvenirs attention danger songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Souvenirs attention danger" van Serge Lama.
Songteksten
J’ai trouvé dans un cahier bleu d'écolier
Un vieux poème à l’encre un peu délavée
Des mots d’amour couleur d’enfance et soudain
Un prénom qui ne me dit rien
Petite fille aux yeux si purs, mon amour
Tablier rouge sur l’azur des beaux jours
Le drapeau rouge sur la plage est levé
Souvenirs… Attention… Danger!
Là-bas, Marie-Louise coupe le bois
Là-bas, la résine embaume les toits
Là-bas, le ciel est gris mais il fait beau quand même
Là-bas, l'écume des vagues joufflues
Là-bas, traîne des prénoms disparus
Là-bas, le vent sur la dune a le cœur ému
Vieille plume Sergent-Major, mon amie
Tes mots brillent comme de l’or dans la nuit
Accrochant une balançoire au jardin
Du prénom qui ne me dit rien
Elle est tombée dans le fossé, elle pleure
Je lui donnerai un baiser tout à l’heure
Dans le hangar, sous le camion, bien cachés
Souvenirs… Attention… Danger!
Là-bas, Marie-Louise a les reins brisés
Là-bas, la terre est dure à faire chanter
Là-bas, les jours sont gris mais on est gai quand même
Là-bas, l'écume des vagues d’hier
Là-bas, blanchit les cheveux de la mer
Là-bas, le vent sur la dune a l’humeur amère
Une feuille de marronnier oubliée
Entre deux feuilles de papier quadrillé
Un buvard, une tache d’encre et soudain
Un prénom couleur de chagrin
Petite fille aux yeux si purs, cheveux blonds
Les années ont dressé un mur en béton
Sous le pont de tes jambes un autre est passé
Souvenirs… Attention… Danger!
Là-bas, Marie-Louise et le vieux cheval
Là-bas, lisent mon nom dans le journal
Là-bas, je vis loin d’eux mais je suis près quand même
Là-bas, de vagues vertes en vagues bleues
Là-bas, l’océan fait les gens heureux
Là-bas, le vent sur la dune a les larmes aux yeux
Dans ce cahier bleu j’ai puisé l'émotion
Qui m’a aidé à composer ma chanson
Désormais je serai partout étranger
Souvenirs… Attention… Danger!
Songtekstvertaling
Ik vond in een blauw schooljongens notitieboekje
Een oud gedicht met een beetje vervaagde inkt.
Liefde woorden kindertijd kleur en plotseling
Een naam die me niets zegt.
Klein meisje met zo zuivere ogen, Mijn liefde
Rood schort op Azure zonnige dagen
De rode vlag op het strand is opgeheven
Geheugen ... Aandacht ... Gevaar!
Daar snijdt Marie-Louise het hout.
Daar zwelt de hars de daken op.
Daar is de hemel grijs, maar het is toch mooi.
Daar, het schuim van de mollige golven
Daar, vermiste namen aan het volgen
Daar is de wind op de Duin gebroken
Oude pen Sergeant majoor, mijn vriend
Jouw woorden schijnen als goud in de nacht
Een schommel in de tuin hangen
De voornaam zegt me niets.
Ze viel in de greppel, ze huilt
Ik geef haar later wel een kus.
In de schuur, onder de truck, goed verborgen.
Geheugen ... Aandacht ... Gevaar!
Daar heeft Marie-Louise haar nieren gebroken.
Daar is het land moeilijk te chanteren.
De dagen zijn grijs, maar we zijn toch homo.
Daar, het schuim van de golven van gisteren
Daar, blekt het haar van de zee
Daar heeft de wind op de Duin een bittere stemming.
Een vergeten kastanjeblad
Tussen twee vellen rasterpapier
Een vlek, een inktvlek en plotseling
Een voornaam kleur van verdriet
Klein meisje met zo zuivere ogen, blond haar
Jaren hebben een betonnen muur gebouwd
Onder de brug van je benen is er nog een voorbij.
Geheugen ... Aandacht ... Gevaar!
Daar, Marie-Louise en het oude paard.
Daar, lees mijn naam in de krant
Daar, Ik woon ver weg van hen maar ik ben toch in de buurt
Daar, van groene golven tot blauwe golven
Daar maakt de oceaan mensen gelukkig.
Daar, de wind op de Duin heeft tranen in zijn ogen
In dit blauwe schrift tekende ik de emotie
Die me hielp met het componeren van mijn lied
Van nu af aan zal ik overal zijn vreemdeling
Geheugen ... Aandacht ... Gevaar!