Serge Lama — Le dimanche en famille songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le dimanche en famille" van Serge Lama.
Songteksten
Le ciel est bas comme un cercueil
Il est étendu sous la pluie
Le train déraille, il est tout seul
Il pense à elle avec son deuil
Avant de sombrer dans sa nuit
Il ne sera pas le père de son enfant
Mais en famille on l'évoquera souvent
Le dimanche en famille
Devant l'éternel gigot
Grand’mère, grand-père, la fille
Tout le monde y va de son sanglot
On emmène au cimetière
Le petit pour faire sa prière
Qui pleure surtout de voir pleurer grand’mère
Grand’mère qui dit tout le temps
Qu’elle aurait pu sa maman
Avoir une vie digne
Aller au square voir le cygnes
Puis on rentre à Clichy
Finir les restes de midi
Et puis chacun va se noyer dans son lit
Les années passent, elle est toute seule
Un autre arrive avec des fleurs
Il l’attend des heures sous la pluie
Les années passent, elle est toute seule
Elle en a marre de voir sa gueule
Qui se dessèche, elle lui dit oui
Il deviendra le père de son enfant
Mais en famille on rabâchera souvent
Le dimanche en famille
On redira devant lui
Que l’ancien mari de la fille
Avait l’avenir devant lui
Il mènera au cimetière
Le petit pour faire sa prière
Sous le mépris de la tribu entière
Garnd’mère continuera
À dire au petit que le défunt
Son seul, son vrai papa
Serait devenu quelqu’un
Mais le petit qui devient grand
Se dit que dans quelque temps
Il sera majeur
Et qu’il foutra le camp
Et basta la famille!
Le dimanche, les haricots
Quand je passerai c’te grille
Je reviendrai pas de sitôt
J’irai plus au cimetière
Je ferai plus jamais ma prière
Avant de partir je dirai
Merde à grand’mère
Maman, maman
Toi je t’en veux pas
Mais c’est pas de ma faute à moi
Si tu n’as pas compris
Qu’il fallait te tirer d’ici
Chacun sa vie son c ur Son cul et service compris
Remords allez voir là-bas si j’y suis
Plus jamais la famille
Plus jamais la famille
Plus jamais la famille
Non, plus jamais
Songtekstvertaling
De hemel is zo laag als een doodskist
Het is verspreid in de regen
De trein ontspoort, het is helemaal alleen
Hij denkt aan haar met zijn verdriet.
Voordat hij in zijn nacht zonk
Hij zal niet de vader van zijn kind zijn.
Maar als familie zullen we het vaak noemen.
Zondag met familie
Voor de eeuwige gigot
Oma, Opa, Dochter
Iedereen gaat er heen met zijn snikken.
We gaan naar het kerkhof.
De kleine om zijn gebed te doen
Die vooral huilt om oma te zien huilen.
Oma die altijd zegt:
Dat ze haar moeder kon krijgen.
Heb een waardig leven
Ga naar het plein zie de zwanen
Dan gaan we terug naar Clichy.
Maak de restjes van de middag af.
En dan verdrinkt iedereen in zijn bed.
Jaren gaan voorbij, Ze is helemaal alleen
Een andere komt met bloemen.
Hij wacht uren in de regen op haar.
Jaren gaan voorbij, Ze is helemaal alleen
Ze is het zat om haar mond te zien.
Wie opdroogt, zegt ja.
Hij zal de vader van zijn kind worden.
Maar als familie zullen we vaak lachen
Zondag met familie
We gaan terug naar hem.
Dan de voormalige echtgenoot van de dochter
Had de toekomst voor hem
Het zal naar de begraafplaats leiden.
De kleine om zijn gebed te doen
Onder de minachting van de hele stam
Moeder zal doorgaan.
Om de kleine te vertellen dat de overledene
Haar enige echte vader.
Zou iemand geworden zijn
Maar de kleine die groot wordt
Er wordt gezegd dat in enige tijd
Hij wordt volwassen.
En hij zal hier als de sodemieter wegkomen.
En genoeg van de familie!
Op zondag, bonen
Als ik voorbijkom, word je geraspt.
Ik ben niet snel terug.
Ik ga niet meer naar het kerkhof.
Ik zal nooit meer bidden.
Voor ik ga, zeg ik:
Oma kan doodvallen.
Mam, Mam.
Ik neem het je niet kwalijk.
Maar het is niet mijn schuld.
Als je het niet begrijpt
Dat je hier weg moest.
Elk z 'n leven z' n kont z ' n kont en dienst inbegrepen
Wroeging ga daar kijken als ik er ben
Nooit meer de familie
Nooit meer de familie
Nooit meer de familie
Nee, Nooit Meer.