Serge Lama — La Fiancée songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Fiancée" van Serge Lama.
Songteksten
Timidement, les yeux baissés
Elle est venue, la fiancée
Dedans l’appartement de l’homme
Elle est là pour lui faire plaisir
Et pour répondre à son désir
Elle est là pour l’amour, en somme
Il lui a dit: «Je t’aime
Viens donc chez moi»
Elle lui a dit: «Je t’aime»
Et la voilà
Elle est entrée et elle a vu Le lavabo blanc et la rue
Pâle et grise par la fenêtre
Des journaux, des mégots partout
Elle a senti comme un dégoût
Mais elle n’a rien laissé paraître
Il lui disait: «Je t’aime
Assied-toi là»
Elle lui disait: «Je t’aime
C’est beau chez toi»
Puis il a dénoué ses cheveux
Déboutonné sa robe bleue
Il a embrassé sa médaille
Puis il est entré dans son corps
Et encore, encore et encore
Il lui a fait comme une entaille
Il lui disait: «Je t’aime»
Du bout des doigts
Elle répondait: «Je t’aime
Enfin… je crois»
Elle a fait ce qu’il lui a dit
Elle a pleuré, puis elle a ri Puis elle a fait semblant de geindre
Il était content, si content
Il n’avait pas perdu son temps
Il aurait eu tort de se plaindre
Il lui criait: «Je t’aime
Caresse-moi»
Elle répétait: «Je t’aime»
Mais elle avait froid
Puis elle a renoué ses cheveux
Reboutonné sa robe bleue
Elle a rajusté son corsage
Puis elle est rentrée dans l’hiver
Avec son jupon de travers
Fin prête pour le mariage
Avec un goût amer
Dans ses pensées
Elle a étreint sa mère
La fiancée.
Songtekstvertaling
Shyly, ogen naar beneden
Ze kwam, de bruid
In het appartement van de man
Ze is hier om hem te behagen.
En om zijn verlangen te vervullen
Ze is er voor de liefde, in het kort
Hij zei: "Ik hou van je.
Kom naar mijn huis.»
Ze zei, " Ik hou van je»
En hier is ze.
Ze liep naar binnen en zag de witte gootsteen en de straat
Bleek en grijs bij het raam
Kranten, overal konten
Ze voelde als een walging.
Maar ze liet niets vrij.
Hij zei: "Ik hou van je.
Ga daar zitten.»
Ze zei: "Ik hou van je.
Het is prachtig thuis.»
Toen maakte hij zijn haar los.
Knoop haar blauwe jurk los
Hij kuste zijn medaille.
Toen ging hij zijn lichaam binnen.
En opnieuw, opnieuw en opnieuw
Hij maakte haar als een inkeping.
Hij zei: "Ik hou van je.»
Met je vingertoppen
Ze zei: "Ik hou van je.
Goed ... Ik denk»
Ze deed wat hij zei.
Ze huilde en lachte en deed alsof ze kreunde.
Hij was gelukkig, zo gelukkig
Hij had zijn tijd niet verspild.
Hij zou verkeerd geweest zijn om te klagen.
Hij schreeuwde tegen haar: "Ik hou van je.
Streel me.»
Ze bleef maar zeggen, " Ik hou van je»
Maar ze had het koud.
Toen vernieuwde ze haar haar.
Herstartte haar blauwe jurk
Ze heeft haar lichaam aangepast.
Toen keerde ze terug naar de winter
Met haar petticoat over
Klaar voor de bruiloft
Met een bittere smaak
In zijn gedachten
Ze omhelsde haar moeder.
Verloofde.