Serge Lama — La Balade du poète songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Balade du poète" van Serge Lama.
Songteksten
Le soir descend, pauvres passants, qui rôdent
S’en vient faucher, quelques bouchers, en fraude
Pauvre poète, tu fais la quête, aux portes
Tu ne receuilles, qu’une ou deux feuilles, mortes
Y’a des becs fin, qui n’ont pas faim, des riches
Tu peux crever, sur le pavé, s’en fichent
T’es un raté, qui a des idées, amères
Tu vas toujours, seul sans amour, sur terre
Dans ton regard, éclairé d’art, S’entasse
Les horizons, et les prisons, des races
Loin des moutons, t’a choisis ton, servage
E ta jeunesse, s’use sans cesse, aux cages
De ton ennui, et de la nuit, glaciale
Et tu mourras, sur des gravas, des toiles
Pauvre de moi!
L’eau de la seine, porte ma peine, aux anges
Et cette eau bleue, pret de mes yeux, en frange
Cette eau qui fuit, boit mon ennui, qui pleure
En cette asie, mon âme fit, le leure
Adieu Paris, et ton ciel gris, la seine
Adieu matins et lendemains… de peine!
Songtekstvertaling
De avond daalt af, arme voorbijgangers, die ronddwalen
Komt om te maaien, sommige slagers, in fraude
Arme dichter, jij doet de zoektocht, aan de poorten
Je bent bang voor slechts één of twee dode bladeren.
Er zijn mooie snavels, die geen honger hebben, rijk
Je kunt sterven, op de kasseien, maakt niet uit
Je bent een loser met bittere ideeën.
Je gaat altijd, alleen zonder liefde, op aarde
In je ogen, verlicht met kunst, gepropt
De horizon, en de gevangenissen, van de rassen
Weg van de schapen, koos je voor je lijfeigenschap.
Je jeugd, slijt eindeloos, naar de kooien.
Van uw verveling en van de nacht, frosty
En je zult sterven, op Graal, op doeken.
Arme ik!
Het water van de seine, draag mijn pijn, aan de engelen
En dit blauwe water, klaar voor mijn ogen, in franje
Dit water dat lekt, drinkt mijn verveling, dat huilt
In dit Azië, mijn ziel gemaakt, de verleiding
Vaarwel Parijs, en je grijze hemel, de seine
Vaarwel morgen en daarna ... verdriet!