Serge Gainsbourg — Mon légionnaire songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mon légionnaire" van Serge Gainsbourg.
Songteksten
Il avait de grands yeux très clairs
Où parfois passaient des éclairs
Comme au ciel passent des orages
Il était plein de tatouages
Que j’ai jamais très bien compris
Son cou portait, «Pas vu, pas pris»
Sur son coeur on lisait, «Personne»
Sur son bras droit un mot, «Raisonne»
Je sais pas son nom, je ne sais rien de lui
Il m’a aimée toute la nuit
Mon légionnaire
Et me laissant à mon destin
Il est parti dans le matin
Plein de lumière!
Il était mince il était beau
Il sentait bon le sable chaud
Mon légionnaire!
Y’avait du soleil sur son front
Qui mettait dans ses cheveux blonds
De la lumière!
Bonheur perdu, bonheur enfui
Toujours je pense à cette nuit
Et l’envie de sa peau me ronge
Parfois je pleure et puis je songe
Que lorsqu’il était sur mon coeur
J’aurais dû crier mon bonheur
Mais je n’ai rien osé lui dire
J’avais peur de le voir sourire!
On l’a trouvé dans le désert
Il avait ses beaux yeux ouverts
Dans le ciel passaient des nuages
Il a montré ses tatouages
En souriant et il a dit
Montrant son cou, «Pas vu, pas pris»
Montrant son coeur, «Ici personne»
Il ne savait pas, je lui pardonne
Je rêvais pourtant que le destin
Me ramènerait un beau matin
Mon légionnaire!
Qu’on s’en irait loin tous les deux
Dans quelque pays merveilleux
Plein de lumière!
Il était mince il était beau
On l’a mis sous le sable chaud
Mon légionnaire!
Y’avait du soleil sur son front
Qui mettait dans ses cheveux blonds
De la lumière!
Songtekstvertaling
Hij had grote, heldere ogen.
Waar soms de bliksem voorbij ging
Als onweersbuien door de hemel gaan
Het zat vol met tatoeages.
Dat heb ik nooit goed begrepen.
Zijn nek droeg, " niet gezien, niet genomen»
Op zijn hart stond:»
Op zijn rechterarm een woord, " rede»
Ik weet zijn naam niet, ik weet niets over hem.
Hij hield de hele nacht van me.
Mijn Legionair
En mij aan mijn lot overlaten
Hij is ' s ochtends vertrokken.
Vol licht!
Hij was dun. hij was knap.
Het rook lekker heet zand.
Mijn Legionair!
Er was zon op zijn voorhoofd.
Die in haar blonde haar
Licht!
Geluk verloren, geluk gevlucht
Ik denk altijd aan deze avond.
En de afgunst van haar huid knaagt aan me
Soms huil ik en dan denk ik
Dat toen het op mijn hart lag
Ik had mijn geluk moeten roepen.
Maar ik durfde niets tegen haar te zeggen.
Ik was bang om hem te zien lachen.
We vonden hem in de woestijn.
Hij had zijn mooie ogen open.
In the sky passed clouds
Hij liet zijn tatoeages zien.
Glimlachend en hij zei:
Zijn nek laten zien, " niet gezien, niet genomen»
Laat zijn hart zien, " hier niemand»
Hij wist het niet, Ik vergeef het hem.
Ik droomde nog steeds dat het lot
Zou me een mooie ochtend brengen
Mijn Legionair!
Dat we allebei zouden weggaan.
In een prachtig land
Vol licht!
Hij was dun. hij was knap.
We leggen het onder het hete zand.
Mijn Legionair!
Er was zon op zijn voorhoofd.
Die in haar blonde haar
Licht!