Senser — Stubborn songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Stubborn" van Senser.
Songteksten
I’m lost, I’m lost, isolated,
I’m drifting, I’m sifting through the sand
of my motherland now I pay the cost
Exposed to the rays of the heat
that are burning down my back
I’m crawling, then falling on my knees
but no-one hears my pleas.
I lie with the demons coming outta the sandstone,
vultures strip my bones and now I’m conscious
but yet I’m all alone
and all the shit I’ve been fearing is now appearing
Yes the air is screaming
but I’m not dreaming, no.
Not dreaming now. No dreaming now.
And after torniquet tightens on vein
then I begin again.
Retinas burn from the glare on the wing of a plane
Now without thinking I respond,
first comes to seal the bond
with myself and then further beyond.
The air, dry, breeds clear thoughts, a level head.
I’ll be no use to my loved ones when I’m dead
so I pass the time learning, planning, assimilating
till I excel and I can tell
that these mountains are not a cage but a gauge
of all the unseen majesty
they will always be part of me.
And though I trusted and was lied to by my own
I bear no grudge and I carry no millstone.
No, I carry nothing.
Fucked over in a small pressurized cabin,
a wound is a safe place to crawl.
A warm place, would I throw it all away?
End it all? The pain is so reliable.
What do I remember? Old words.
I learn new words, absorb, explore.
Fall down in the dust
and smell the rain, metallic.
When I fall I will stand up again,
stubborn boy,
disease passes through me like spirits.
When I break I will heal
and when I fall I will stand up again.
Songtekstvertaling
Ik ben verdwaald, ik ben verdwaald, geïsoleerd,
Ik zweef door het zand.
van mijn moederland betaal Ik nu de kosten
Blootgesteld aan de stralen van de hitte
die mijn rug platbranden
Ik kruip en val op m ' n knieën.
maar niemand hoort mijn smeekbeden.
Ik lig met de demonen die uit de zandsteen komen,
gieren strippen mijn botten en nu ben ik bij bewustzijn
maar toch ben ik helemaal alleen
en alles waar ik bang voor was, verschijnt nu.
Ja, de lucht schreeuwt
maar ik droom niet, nee.
Ik droom nu niet. Niet dromen nu.
En na torniquet wordt de ader strak.
dan begin ik opnieuw.
Netvliezen branden van de schittering op de vleugel van een vliegtuig.
Nu zonder na te denken reageer ik,
eerst komt om de band te bezegelen.
met mezelf en verder.
De lucht, droog, brengt heldere gedachten voort, een level head.
Ik zal geen nut hebben voor mijn geliefden als ik dood ben.
dus ik passeer de tijd leren, plannen, assimileren
tot ik uitblink en ik weet
dat deze bergen geen kooi zijn, maar een meter.
van alle ongeziene Majesteit
ze zullen altijd een deel van me zijn.
En hoewel ik vertrouwde en werd voorgelogen door mijn eigen
Ik koester geen wrok en ik draag geen molensteen.
Nee, ik draag niets.
Genaaid in een kleine drukcabine,
een wond is een veilige plek om te kruipen.
Een warme plek, zou ik het allemaal weggooien?
Alles beëindigen? De pijn is zo betrouwbaar.
Wat herinner ik me? Oude woorden.
Ik leer nieuwe woorden, absorbeer, verken.
In het stof vallen
en ruik de regen, metallic.
Als ik val zal ik weer opstaan.,
koppige jongen.,
ziekte gaat door me heen als geesten.
Als Ik breek, zal ik genezen.
en als ik val zal ik weer opstaan.