Seahaven — Slow Down songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Slow Down" van Seahaven.
Songteksten
You still know authentic me,
All I know now is the chemicals pulsating.
You don’t agree,
You promise we all get lost at some point some way.
Yeah but the season has changed, Fall has fallen away.
So now I’m stuck in this infinite dream,
Screaming in my sleep of how more than anything,
I need your beautiful slow down.
You instruct to cut it out, I say cut one, cut all.
But a day will fly on by,
And I’ll take a deep breath like I never held it at all.
Drag me out into the rain, tell me all about the pain,
I’ve been causing and the way it all makes sense with the weather.
Tell me he ain’t coming back and no synthetic distraction
Will ever change the fact, nor make it any better.
I’ll reply by walking out, illustrate the then and now,
Leave you broken like you’ve been left
By the ones that you love most.
I am more lost than you could know.
You still remember my face,
Back when it was pure and sober.
Back when my bones were more adequately covered.
So you say you won’t stop until
You’ve nursed me back to me.
And I’ll remain someone else,
But still admit that more than anything,
I need your beautiful slow down.
I’ve been hard at work on my spine.
It’s where I’ve directed all my time.
To rid these wings itching to fly.
They grow, they grow, I try, I try.
Songtekstvertaling
Je kent me nog steeds.,
Ik weet alleen dat de chemicaliën pulseren.
Je bent het er niet mee eens.,
Beloof je dat we ooit verdwalen?
Ja, maar het seizoen is veranderd, de herfst is weggevallen.
Dus nu zit ik vast in deze oneindige droom,
Schreeuwend in mijn slaap over hoe meer dan wat dan ook,
Ik heb je mooie vertraag nodig.
Als jij instrueert om het eruit te snijden, zeg ik, knip er één, knip alles.
Maar een dag zal voorbij vliegen,
En ik haal diep adem alsof ik het nooit vastgehouden heb.
Sleep me naar buiten in de regen, vertel me alles over de pijn,
Ik heb het veroorzaakt en de manier waarop het allemaal logisch is met het weer.
Zeg me dat hij niet terugkomt en geen synthetische afleiding.
Zal het ooit veranderen, noch het beter maken.
Ik zal antwoorden door naar buiten te lopen, het toen en nu te illustreren,
Laat je kapot achter alsof je achtergelaten bent.
Door degene waar je het meest van houdt.
Ik ben meer verloren dan je zou kunnen weten.
Je herinnert je mijn gezicht nog.,
Toen het nog zuiver en nuchter was.
Toen mijn botten beter bedekt waren.
Dus je zegt dat je niet stopt tot
Je hebt me verzorgd.
En Ik zal iemand anders blijven.,
Maar geef nog steeds toe dat meer dan wat dan ook,
Ik heb je mooie vertraag nodig.
Ik heb hard gewerkt aan mijn ruggengraat.
Het is waar ik al mijn tijd heb geleid.
Om deze vleugels te bevrijden die jeuken om te vliegen.
Ze groeien, ze groeien, Ik probeer, ik probeer.