Scylla — Reflets songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Reflets" van Scylla.
Songteksten
Mais qui est donc cet homme qui ne s’arrête jamais de me suivre?
Dans mon ombre, il m’espionne
Pourtant mes pas n’cessent de le fuir
J’commence à croire qu’il est placé
Un d’ses détecteurs sous le pied
Je le croise partout
Il semble savoir par coeur où je vais
J’n’arrive juste à l’entrapercevoir
Dans l’apparition furtive
Il s'éclipse aussitôt
C’est comme une malédiction surprise
Mais qui est-il, hein?
Pourquoi ne me parle-t-il jamais?
Il se contente de me fusiller du regard
Avant de redisparaître
J’ai l’impression qu’il lit en moi
De deviner ce qu’il pense
Il me juge, il me répète
Qu’il faut que je me rende à l'évidence
Que la musique ne pourra pas payer
Donc c’coup-ci faut que j’m’arrête
Que j’suis qu’un bon à rien
Plutôt que de faire du souci à ma mère
Que j’ai une femme qu’il faut que je marie
Et qu’elle a besoin que je prenne soin d’elle
Que j’suis qu’un égoïste
J’devrais la traiter comme une princesse
Mais qui est-il? Putain !
J’ai l’impression de le connaître
Y’a comme un air de famille entre nous
Mais pour être honnête
Je l’ignore, mais on est proches, ça je le sais
Mais je ne sais pas qui est cet homme dans mon reflet
Je ne reconnais plus ce visage
Je ne peux pas admettre que cette tronche fut mienne
Celle que j’aperçois
A de quoi faire carrière dans les pompes funèbres
Cet homme est tellement pâle, merde !
Mais d’où sort-il cette façade blanche?
C’est quoi?
Une pub de prévention du cancer ou pour Dafalgan?
Mais qu’est-ce qui lui arrive
A-t-il déjà vu plus qu’une fois le soleil?
Ou vécu dans une cave
Avec comme unique vue l'étoile polaire?
Ce type me fait froid dans le dos
Ses yeux me vont droit au but
La température de ses rétines
Doit frôler le zéro absolu
Et dans leur plume je vois plus d’espoir
Y’a que des lueurs d’obscurité
Quelques flammes et cette sorte de lumière noire
Celle qui m’aveugle étrangement
Ce que j’y vois, j’ai peine à croire
Des rêves qui, à la chaîne
Pénètrent dans les affres crématoires
Je ne supporte plus qu’il m’suive comme ça
Les frissons qu’il me donne me font craquer l'épine dorsale
J’ai l’impression d'être en prison ou fugitif
Comme si j'étais l’objet constant d’une expédition punitive
Je suis poursuivi par cette crainte de ne pas être celui que j’imaginais
Je ne fais que marcher sur mes traces
Mais est-ce que vos reflets sont similaires aux miens?
Tentent-t-il aussi de vous décourager?
Vous toisent-ils également avec leurs airs hautains?
Quand tu le regardes, as-tu ces crampes à l’estomac?
Te fait-il comprendre tous les jours que tu vas squatter le chômage?
Te rappelle-t-il sans cesse que t’arrêtes pas de prendre du poids et de l'âge
Mais que tu mûris pas, te sens-tu presque issu du Moyen-Âge?
Connais-tu vraiment la personne qui te dévisage dans chaque miroir?
Te fait-elle frissonner?
Te sens-tu comme victime de magie noire?
Sais-tu vraiment de quoi elle est capable?
Est-ce que la tienne a ce regard sombre et froid?
Tu t’sens comme harcelé par un cadavre
Comme en cavale face à ta propre image
Qui t’perçoit comme une inconnue
Toi et elle, elle et moi c’est deux équations insolubles
L’homme qui se cache dans mon reflet
Ne me reconnaît plus
On semble s'être juré de se faire une guerre des molécules
On a brisé en milles morceaux nos vases communicants
On se retrouvera p’tetre un jour si un s’efface au fil du temps
On a tous cette même crainte
De ne pas être celui qu’on imaginait
Celui qu’on voulait être
Cette personne qui nous fascinait
Chacun sa manière on ne fait
Que marcher sur ses traces
Arrête de me prendre pour un fou
J’sais que toi aussi d’vant tu t’effaces
On a tous cette même crainte
D’avoir qu’une fausse image de soi-même
Ou de s'être oublié
Jusqu'à ne plus savoir ce qu’on croyait
Jusqu'à ne plus se connaître et se revoir pendu sur un clou
J’sais que toi aussi t’es dans le même cas
Arrête de me prendre pour un fou
J'ôte la buée sur la glace d’un geste fébrile
L’image que me renvoie la garce
Deux yeux brillent mais le reste faiblit
Un face à face de plus un
Matin comme les autres
Mais j’ai cru voir dans le reflet un pantin
Dont se cognent les os
Ouvre sa bouche et me traite sans daigner bouger une lèvre
Fu', es-tu capable de rire sans déboucher une Leffe?
Il me demande, il change de ton
Prétextant les drames
Mais est-ce qu’un homme bon
Laisse couler les larmes d’une princesse dans les draps?
Mais que me veut-il lui?
De quoi se mêle-t-il?
Pourquoi met-il le doigt sur la bassesse de mes actes?
Pourquoi ce mec tire sur la corde sensible?
Je le fixe, il en rajoute, entêté
Es-tu vraiment le fils que tu prétends être
Chaque jour dans tes textes?
Allez, stop, c’en est assez
Qu’il cesse, il est coupable
Il disserte mais dis-moi ici qui saigne
Si les coups partent?
Vois-je la diff' entre la bête et une espèce de brute?
Je lui fis oui de la tête puis l’ai brisé d’un geste brusque
Paroles rédigées et expliquées par RapGenius France
Songtekstvertaling
Maar wie is die man die me altijd blijft volgen?
In mijn schaduw bespioneert hij mij.
Maar mijn stappen houden niet op weg te lopen.
Ik begin te geloven dat hij
Een sensor onder de voet.
Ik ontmoet hem overal.
Hij lijkt te weten waar ik heen ga.
Ik kan het gewoon niet zien.
In het stille uiterlijk
Het verduistert onmiddellijk.
Het is als een verrassingsvloek.
Maar wie is hij?
Waarom praat hij nooit met me?
Hij schiet me in m ' n oog.
Alvorens opnieuw te verschijnen
Ik heb het gevoel dat hij me doorleest.
Om te raden wat hij denkt.
Hij veroordeelt me, hij herhaalt me.
Dat ik mezelf duidelijk moet maken
Die muziek zal niet kunnen betalen
Dus ik moet stoppen.
Dat ik niets anders ben dan een niemendal.
In plaats van mijn moeder ongerust te maken
Dat ik een vrouw heb met wie ik moet trouwen.
En ze heeft me nodig om voor haar te zorgen.
Dat ik egoïstisch ben.
Ik zou haar als een prinses moeten behandelen.
Maar wie is hij? Verdomme !
Het voelt alsof ik hem ken.
Het is als een familie ding tussen ons.
Maar om eerlijk te zijn ...
Geen idee, maar we zijn dichtbij, dat Weet ik.
Maar ik weet niet wie deze man is in mijn spiegelbeeld.
Ik herken dat gezicht niet meer.
Ik kan niet toegeven dat dat gezicht van mij was.
The one I see
Een carrière in het uitvaartcentrum
Deze man is zo bleek.
Maar waar komt deze witte façade vandaan?
Wat is er?
Een kankerpreventie advertentie of voor Dafalgan?
Maar wat gebeurt er met hem?
Heeft hij ooit de zon meer dan eens gezien?
Of woonde in een kelder
Met het enige uitzicht op de Poolster?
Deze kerel maakt me koud in mijn rug.
Zijn ogen gaan recht naar het punt
De temperatuur van zijn netvlies
Must nadering absolute nul
En in hun pen zie ik meer hoop
Er zijn slechts glinsterende duisternis.
Sommige vlammen en dit soort zwart licht
Degene die me vreemd verblindt
Wat ik erin zie, Kan ik nauwelijks geloven.
Dromen dat, in de keten
Kom binnen in het crematorium.
Ik kan er niet meer tegen dat hij me zo volgt.
De rillingen die hij me geeft, Laten mijn ruggengraat barsten.
Het voelt alsof ik in de gevangenis zit of op de vlucht ben.
Alsof ik het constante voorwerp ben van een strafexpeditie.
Ik word achtervolgd door deze angst om niet degene te zijn die ik me voorstelde.
Ik loop in mijn voetsporen.
Maar zijn jouw reflecties vergelijkbaar met die van mij?
Proberen ze je ook te ontmoedigen?
Bedekken zij u met hoogmoed?
Als je naar hem kijkt, heb je dan maagkrampen?
Laat hij je elke dag beseffen dat je werkloos wordt?
Blijft hij je eraan herinneren dat je steeds zwaarder wordt en ouder wordt?
Maar dat je niet volwassen wordt, voel je je bijna uit de Middeleeuwen?
Ken je echt de persoon die in elke spiegel naar je kijkt?
Laat ze je huiveren?
Voel je je een slachtoffer van zwarte magie?
Weet je echt waartoe ze in staat is?
Ziet die van jou er donker en koud uit?
Je voelt je alsof je wordt lastiggevallen door een lijk.
Alsof je op de vlucht bent voor je eigen afbeelding
Wie ziet jou als een vreemdeling
Jij en zij, zij en ik zijn twee onoplosbare vergelijkingen.
De man die zich verbergt in mijn spiegelbeeld
Herken me niet meer.
We hebben gezworen om tegen moleculen te vechten.
We hebben onze communicerende vaten in duizenden stukken gebroken.
Op een dag vinden we onszelf P ' tetree als één vervaagt na verloop van tijd
We hebben allemaal dezelfde angst.
Niet degene zijn die we ons hadden voorgesteld
Degene die we wilden zijn
Die persoon die ons fascineerde
Ieder zijn eigen manier wordt niet gedaan
Wat om in zijn voetsporen te treden
Hou op me voor een dwaas te houden.
Ik weet dat je te vant je fade
We hebben allemaal dezelfde angst.
Om slechts een vals beeld van jezelf te hebben
Of vergeten
Tot we niet wisten wat we dachten.
Tot we elkaar niet meer kennen en elkaar aan een spijker zien hangen.
Ik weet dat jij ook in dezelfde situatie zit.
Hou op me voor een dwaas te houden.
Ik verwijder de mist op het ijs met een koortsig gebaar.
Het beeld dat de teef terug naar mij
Twee ogen schijnen, maar de rest verzwakt.
Eén oog in oog plus één.
Goedemorgen, net als de anderen.
Maar ik dacht dat ik in de reflectie een pantin zag.
Waaruit de beenderen zijn gestoten
Doet haar mond open en trakteert me zonder een lip te bewegen.
Fu', Kun je lachen zonder een Leffe te openen?
Hij vraagt me, hij verandert je toon.
Pretenderen van de drama ' s
Maar is een goede man
De tranen van een prinses in de lakens laten stromen?
Maar wat wil hij van me?
Wat heeft hij ermee te maken?
Waarom legt hij zijn vinger op de grofheid van mijn daden?
Waarom trekt hij aan het touw?
Ik staar naar hem, hij voegt toe, koppig
Ben je echt de zoon die je beweert te zijn?
Elke dag in je sms ' jes?
Kom op, stop, dat is genoeg.
Laat hem ophouden, Hij is schuldig.
Hij praat maar vertel me wie er bloedt.
Wat als de klappen verdwijnen?
Zie ik het verschil tussen het beest en een soort bruut?
Ik knikte naar hem en brak hem met een plotseling gebaar.
Teksten geschreven en uitgelegd door RapGenius Frankrijk