Schandmaul — Reich der Träume songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Reich der Träume" van Schandmaul.
Songteksten
Vollmondlicht, wie Totenkleid,
legt fahl sich auf uns nieder.
Es tönt des Königs Totenschrei,
knie' dicht mich vor ihm nieder.
«Ödnis wird das Land verderben!
Spür die Dämmerung sich senken.
Nur, wer den Baum des Lebens kennt,
kann neue Kraft uns schenken.
Drum, mein Sohn, nun eile fort,
das Weltenend zu finden.
Es heißt, nur wer sich selbst verliert,
kann den Baum dort finden."
Tief im Reich der Träume,
weitab von Raum und Zeit,
spürst du die Macht,
spürst du die Kraft der Ewigkeit.
Tief im Reich der Träume,
weitab von Raum und Zeit,
spürst du die Macht,
spürst du die Kraft der Ewigkeit.
Noch hallt sein letztes Wort im Saal,
da ritt ich schon von dannen.
Gegen die Zeit flog ich durch’s Land,
doch stärker wurd' mein Bangen.
Pest und Dunkel um mich her,
ringsum die Totenlieder,
am siebten Tag der Ohnmacht nah',
sank schwach ins Gras ich nieder.
Da war’s ein silbrig Sonnenstrahl,
der meinen Geist berührte
und eine sanfte Lichtgestalt
im Traum mich weit weg führte.
Als ich erwacht, war Stille nur,
ich schwang mich auf mein Ross.
Ich ritt durch liebliche Natur
heim gen Vaters Schloss.
Doch dort, wo dieses Schloss einst war,
stand nur eine Ruine,
ich hatt' geschlafen hundert Jahr,
tief im Reich der Sinne.
Songtekstvertaling
Full moonlight, like death dress,
fahl ligt op ons.
Het klinkt als de doodskreet van de koning.,
kniel voor hem.
"Desolation zal het Land vernietigen!
Voel de schemering zakken.
Alleen zij die de boom des levens kennen,
kan ons nieuwe kracht geven.
Daarom, mijn zoon, schiet nu op.,
om het einde van de wereld te vinden.
Er wordt gezegd dat alleen hij die zichzelf verliest ,
ik kan de boom daar vinden."
Diep in het rijk van dromen,
ver weg van ruimte en tijd,
voel je de kracht,
je voelt de kracht van de eeuwigheid.
Diep in het rijk van dromen,
ver weg van ruimte en tijd,
voel je de kracht,
je voelt de kracht van de eeuwigheid.
Zijn laatste woord echo ' s nog steeds in de hal,
daar heb ik al vanaf Gereden.
Tegen de tijd vloog ik door het land,
maar mijn angst werd sterker.
Pest en duisternis om me heen,
all around the songs of the dead,
op de zevende dag van het flauwvallen nah',
Ik zonk zwak in het gras.
Het was een zilveren zonnestraal.,
die mijn geest heeft aangeraakt
en een zacht figuur van licht
in de droom leidde me ver weg.
Toen ik wakker werd, was stilte gewoon ... ,
Ik sloeg mezelf op mijn paard.
Ik reed door de prachtige natuur
naar het kasteel van vader.
Maar waar dit kasteel ooit was,
stond gewoon een ruïne,
Ik had honderd jaar geslapen.,
diep in het rijk van de zintuigen.