Schandmaul — Missgeschick songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Missgeschick" van Schandmaul.
Songteksten
In dem Wirtshaus sa der Bursche.
Um ihn rum war frohes Treiben.
Und vor lauter Langeweile, sah man ihn Wein sich einverleiben.
Krug um Krug und er wurd' frhlich
Und die Manneskraft sich regt'.
So hielt er Ausschau nach 'nem Weib,
Dass sich das schnell wieder legt'.
Einen sitzend in der Krone,
Beginnt er dann alsbald zu graben
An dem ersten Rock, der rumluft,
Bei der Wirtin vom «Zum Raben».
Se Schmeichelworte lallend,
Heftig schwankend und oh weh
Verliert der Herr sein Gleichgewicht,
Plumpst ihr ins Dekollet.
Mit Weibern sich die Zeit vertreiben,
Sich an ihren Beinen reiben
Danach steht ihm stets der Sinn.
Wo Rcke sind, da will er hin!
Sich an ihre Busen lehnen
All sein Denken, all sein Streben.
Ihnen auf die rsche hauen.
Es gibt fare ihn nur eins: die Frauen!
Dem Wirt das Treiben dann zu bunt,
Schnappt sich den Kerl am Kragen.
Dieser jedoch wutentbrannt
Wollte sich ernsthaft schlagen.
Er zckt das Messer, fuchtelt wild,
Stie taumelnd Lcher in die Luft.
Er strauchelt, strzt und mit Getse
Fuhr die Klinge ins Gekrse!
Vorbei war’s mit der Manneskraft,
Denn ab war, was zum Mann ihn macht.
Die Lust, die legte sich sodann.
Und glockenhell klang sein Sopran.
Er schlich von dannen wie ein Hund:
«Wo soll ich hin auf Erden?
Mit dem Gemcht bleibt mir wohl nichts,
Als Musiker zu werden… "
Die Frauen!
Die Frauen!
Songtekstvertaling
In de taverne staat de jongen.
Om hem heen was er vreugdevolle activiteit.
En uit pure verveling zagen ze hem wijn drinken.
Pitcher na pitcher en hij werd frhlich.
En de kracht van de mensen roert.
Dus hij zocht een vrouw.,
Dat dit snel weer goed komt.
Een zittend in de kroon,
Hij begint dan meteen te graven.
Op de eerste rots, de rumluft,
Bij de hospita van "naar Raven".
De vleiende woorden van babbelen,
Heftig zwaaiend, en oh, Wee
De Heer verliest zijn evenwicht,
Plump in haar decolleté.
De tijd met vrouwen doorbrengen,
Wrijf over haar benen.
Daarna heeft hij altijd het gevoel.
Waar zijn Rcke, daar wil hij heen!
Leunend tegen haar boezem
Al zijn denken, al zijn streven.
Sla ze in elkaar.
Er is maar één ding: de vrouwen.
Aan de gastheer de drukte en dan te kleurrijk,
Pakt de man bij de halsband.
Dit, echter, woedend
Hij wilde zichzelf serieus slaan.
Hij trekt aan het mes, neukt Wild,
Stie duizelingwekkende Icher in de lucht.
Hij struikelt, strzt en met Getse
Reed het mes in de vouw!
Het was voorbij met de macht van de man.,
Omdat ab een man van hem maakte.
De Lust die toen neerging.
En Bell-bright klonk zijn sopraan.
Hij kroop weg als een hond.:
"Waar zal ik heen gaan op aarde?
Met de Gemcht blijft me waarschijnlijk niets,
Om muzikant te worden… "
De Vrouwen!
De Vrouwen!