Schammasch — Metanoia songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Metanoia" van Schammasch.
Songteksten
the sands of time no longer speak in tongues of persuasion
an ocean changed in form and sound to swallow thee
the dust of silence procreates, but fades immediately
as i observe the sphinxes vanish in the winds
i know his day is nigh
i know the night must die
revealing lasting peace beyond all fragile woe
i feel the void extending
i feel the self transcending
dimensions falling down beneath the open eye
i look around myself and witness dreams and dreams and dreams
i am surrounded but untouched by all things ill-conceived
the strangest forms appear to me in everlasting streams
to renew illusion’s seed that no thing will ever be relieved
void is mind itself, and mind itself is void
a presence of the absence of will
is speaking from beyond the veils of lunacy
reminding me of what i am
i know the i is falling
i know these roots are sprawling
for benediction comes through him who is in all
i feel them flowing through my veins
i feel them slowly breaking chains
and reason resignates with unexpected grace
receive the silent voice
the sound of transformation
flame of consciousness, flame of knowledge, flow through me and pervade my physical body, pervade my higher spirit,
light my path and every step i take, so that i am able to guide myself,
to wander in brightness and with fortidue,
the mountains of being and the depths of reality
and give me the strength to surrender to what ever is and may be with silence
and acceptance
Songtekstvertaling
het zand van de tijd spreekt niet langer in tongen van overreding.
een oceaan veranderde in vorm en geluid om u te verzwelgen
het stof van stilte groeit voort, maar vervaagt onmiddellijk.
als ik zie dat de sfinxen verdwijnen in de wind
ik weet dat zijn dag nabij is.
ik weet dat de nacht moet sterven.
het onthullen van blijvende vrede boven alle broze wee
ik voel de leegte zich uitbreiden.
ik voel het zelf overstijgen
dimensies die naar beneden vallen onder het open oog
ik kijk om me heen en zie dromen en dromen
ik ben omringd, maar onaangeroerd door alles wat slecht bedacht is.
de vreemdste vormen verschijnen voor mij in eeuwigdurende stromen
om het zaad van de illusie te vernieuwen dat niets ooit zal worden afgelost
leegte is Geest zelf, en geest zelf is leeg
een aanwezigheid van de afwezigheid van wil
is spreken van voorbij de sluiers van waanzin
me herinneren aan wat ik ben
ik weet dat ik val.
ik weet dat deze wortels zich verspreiden.
want zegening komt door hem die in al
ik voel ze door mijn aderen stromen.
ik voel ze langzaam kettingen breken.
en de rede neemt af met onverwachte gratie
ontvang de stille stem
het geluid van transformatie
vlam van bewustzijn, vlam van kennis, stroomt door mij en doordringt mijn fysieke lichaam, doordringt mijn hogere geest,
verlicht mijn pad en elke stap die ik neem, zodat ik mezelf kan leiden.,
om te dwalen in helderheid en met fortidue,
de bergen van het bestaan en de diepten van de werkelijkheid
en geef me de kracht om me over te geven aan wat ooit is en kan zijn met stilte
en aanvaarding