Saul Williams — Innocence songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Innocence" van Saul Williams.
Songteksten
You could be the president and pop that, pop that
Enter the establihment and warn that, warn that
Take that, give it up
I was a young boy
From the suburbs
Playing with gun toys
In an old church
Question how I learned to see
Angels in the skies
Was it the calm voice
From the outskirts
Was it the clear voice
Through the whispers
Contemplative misery
Angelic demise
You could be the president, now pop that, pop that
Enter the establihment to warn that, warn that
Take that, give it up It was a young day
In an old world
Digital Pompeii
Question how I learned to see
Beyond the disguise
You could be the president, now pop that, pop that
Enter the establihment to warn that, warn that
Take that, give it up Presidential, presidential
Let’s make this day complete
I rose to find the setting sun beneath my feet
And as I stepped beyond that stone and it stayed in its place
I felt a new warmth taking shape from deep in hidden space
I do not breathe the same
My chest is a cathedral
My ribcage frames stained glass
The story on each panel says new suns are rising fast
And my means have more precision and my needs are fueled by waste
And I’m channeling an alchemy that smells just like it tastes
And the depths that I am reaching are the heights that I’ve foreseen
And the people give to nature what was taken from the seed
And the children slowly gathered
None of them had ever seen
None of them haved dared imagine how their lives look from a dream
There’s no other way around this
It’s internal, buried deep
Beneath labyrinthine thought tunnels where the questions pile in heaps
Heaped upon that is a mystery, heaped upon that is a plan
Heaped upon that, the simplicity of a river through the land
And the cows around that river do not graze into the sea
They are inland bred and treasured through their own complicity
And the answers are apparent; difference is all the same
I’m a whale of deepest regions where the ocean floor’s aflame
And the source of this great fire is internal; buried deep
The blood of stars configure in volcanic memory
They push beyond the surface, they push upward and out
From the depths of our great sorrows to the pucker of a mouth
Kiss, kiss, kiss
Another century
Kiss, kiss, kiss
Another year
Kiss, kiss, kiss
Another speech
He’s kissed, kissed, kissed
To disappear
And we’ve kissed across a threshold to our present state of mind
Where our feelings fry from memories that rest behind the eye
And our dreams are deep polluted by such tragedies of wealth
And the fish forget they’re swimming and their fins morph into tails
And the truth like evolution is evolving as it fails
To keep up with the demands of this modern space and sea
And the skyline of this city are the wills we used to be And I feel these kids around me as I’m perched on sandy shore
And they’re touching me and asking me if I’d like some water or if I’m already
dead
So I open up my eye and I’m staring through an arid wind at a white whale’s in the sky
And I notice how they are floating and I wonder if they see
Distant cousins in the world beneath where skies are very deep
Songtekstvertaling
Jij zou de president kunnen zijn en dat doen.
Treed het gebouw binnen en waarschuw dat.
Pak aan, geef het op.
Ik was een jonge jongen.
Vanuit de buitenwijken
Spelen met wapenspeelgoed
In een oude kerk
Vraag hoe ik geleerd heb om te zien
Engelen in de lucht
Was het de kalme stem
Van de rand
Was het de heldere stem
Door het gefluister
Contemplatieve ellende
Engelachtige ondergang
Jij zou de president kunnen zijn.
Gaat het gebouw binnen om dat te waarschuwen, waarschuw dat
Neem dat, geef het op het was een jonge dag
In een oude wereld
Digitale Pompeii
Vraag hoe ik geleerd heb om te zien
Buiten de vermomming
Jij zou de president kunnen zijn.
Gaat het gebouw binnen om dat te waarschuwen, waarschuw dat
Neem dat, geef het op Presidentieel, presidentieel
Laten we deze dag compleet maken.
Ik stond op om de ondergaande zon onder mijn voeten te vinden
En toen ik achter die steen stapte en het op zijn plaats bleef
Ik voelde een nieuwe warmte die vorm kreeg van diep in de verborgen ruimte
Ik adem niet hetzelfde.
Mijn borst is een kathedraal
Mijn ribbenkast glas in lood
Het verhaal op elk paneel zegt dat nieuwe zonnen snel opkomen.
En mijn middelen hebben meer precisie en mijn behoeften worden gevoed door afval
En ik kanaliseer een alchemie die ruikt zoals het smaakt.
En de diepten die ik bereik zijn de hoogten die ik heb voorzien.
En de mensen geven aan de natuur wat uit het zaad is genomen
En de kinderen verzamelden zich langzaam
Geen van hen had ooit gezien
Niemand van hen durfde zich voor te stellen hoe hun leven eruitzag vanuit een droom.
Er is geen andere manier om dit te omzeilen.
Het is intern, diep begraven.
Onder labyrintische gedachtetunnels waar de vragen zich opstapelen.
Dat is een mysterie, dat is een plan.
Daar bovenop, de eenvoud van een rivier door het land
En de koeien rond die rivier grazen niet in de zee.
Ze worden in het binnenland gefokt en gekoesterd door hun eigen medeplichtigheid.
En de antwoorden zijn duidelijk; het verschil is allemaal hetzelfde
Ik ben een walvis van de diepste gebieden waar de oceaanbodem in brand staat.
En de bron van dit grote vuur is intern, diep begraven.
Het bloed van sterren geconfigureerd in vulkanisch geheugen
Ze duwen naar boven en naar buiten.
Van de diepten van onze grote zorgen tot de zucht van een mond
Kus, Kus, Kus
Een andere eeuw
Kus, Kus, Kus
Nog een jaar
Kus, Kus, Kus
Een andere toespraak
Hij heeft gekust, gekust, gekust
Verdwijnen
En we hebben gekust over een drempel naar onze huidige gemoedstoestand
Waar onze gevoelens branden uit herinneringen die achter het oog rusten
En onze dromen zijn diep Vervuild door zulke tragedies van rijkdom
En de vissen vergeten dat ze zwemmen en hun vinnen veranderen in staarten.
En de waarheid als evolutie evolueert als het faalt
Om te voldoen aan de eisen van deze moderne ruimte en zee
En de skyline van deze stad zijn de testamenten die we waren en ik voel deze kinderen om me heen terwijl ik op sandy shore zit
En ze raken me aan en vragen me of ik wat water wil of dat ik al ben
dood
Dus ik open mijn ogen en ik staar door een droge wind naar een witte walvis in de lucht
En ik merk hoe ze drijven en ik vraag me af of ze zien
Verre neven in de benedenwereld waar de lucht erg diep is.