Sarah Fimm — Running from the Whole songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Running from the Whole" van Sarah Fimm.
Songteksten
Mr. Cripple man, do you still feel your hands?
The light you never fill, she’s waiting by the door.
While atoms play around, you sit here to obstruct.
I never thought to think that what goes down does not come up.
We’re hostage on the gravity train, just when we move forward we fall back
again.
The sharpness of his nail, it hammers down the fold.
In all this time, we’re just Running from the Whole.
Enter woman, girl.
Enter to your left, stage right.
The chaos it ensues, beneath the coating of your skin.
Her boa it constricts, the spotlight on a barren soul.
She needn’t ask the stars just what it’s like to feel star cold.
We’re hostage on the gravity train. Just when we move forward we fall back
again.
The sharpness of his nail, it hammers down the fold.
In all this time we’re just Running from the Whole.
And when I leave again, I’ll cycle through this atmosphere.
Past a marching band of souls, who scrape me with their human eyes.
A taste of bitter earth, I’ll just bring with me a dollar’s worth.
My face burns from the wind and it’s time to shed my second skin.
We’re hostage on this gravity train. Just when we move forward we fall back
again.
The sharpness of his nail, it hammers down the fold.
In all this time we’re just Running from the Whole.
Songtekstvertaling
Meneer kreupele man, voel je nog steeds je handen?
Het licht dat je nooit vult, ze wacht bij de deur.
Terwijl atomen spelen, zit je hier om te belemmeren.
Ik heb er nooit aan gedacht te denken dat wat naar beneden gaat niet naar boven komt.
We zijn gegijzeld in de zwaartekracht trein, net als we voorwaarts gaan vallen we terug
nogmaals.
De scherpte van zijn nagel, het hamert op de vouw.
In al die tijd, vluchten we voor het geheel.
Kom binnen, meisje.
Naar links, naar rechts.
De chaos die het veroorzaakt, onder de laag van je huid.
Haar boa het beperkt, de schijnwerpers op een onvruchtbare ziel.
Ze hoeft de sterren niet te vragen hoe het is om een ster koud te voelen.
We zijn gegijzeld in de zwaartekracht trein. Net als we verder gaan trekken we terug.
nogmaals.
De scherpte van zijn nagel, het hamert op de vouw.
In al die tijd vluchten we voor het geheel.
En als ik weer wegga, zal ik door deze atmosfeer fietsen.
Voorbij een fanfare zielen, die me schrapen met hun menselijke ogen.
Een voorproefje van bittere aarde, Ik neem een dollar mee.
Mijn gezicht brandt van de wind en het is tijd om mijn tweede huid af te werpen.
We zijn gegijzeld in deze zwaartekracht trein. Net als we verder gaan trekken we terug.
nogmaals.
De scherpte van zijn nagel, het hamert op de vouw.
In al die tijd vluchten we voor het geheel.