Santaflow — Tarde o Temprano songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tarde o Temprano" van Santaflow.

Songteksten

A pesar de males, como la crisis que vivimos, intento ser positivo
Pero hay realidades que nos rodean que me hacen reflexionar
Yo no tengo la soluciones
Sólo sé que la vida nos pone a prueba y, a veces
Es difícil elegir el camino correcto
Pero creo que rendirse siempre es la peor opción
Estas son sólo tres historias de personas normales
Como tú y como yo a quienes las circunstancias, pusieron en situaciones límite
(¡Voy!)
Soy Sergio
Soy hijo de obreros
Dejé el colegio por ganar dinero
Tengo 18, soy mayor de edad
Pero, hace ya dos años que empecé a currar
De lunes a viernes tengo que madrugar
Descargo y cargo camiones en la zona industrial
Mi contrato es de 8 horas, pero siempre hago más
Mis derechos, más bien pocos
Cuando quieran me pueden echar
Así es la agencia del trabajo temporal
Se aprovechan de la crisis y te explotan sin piedad
«No protestes, chico, o a la puta calle irás»
Pero todo tiene un límite y no sé cuánto puedo tragar
Busco alternativas a este infierno
No aguanto a mi encargado una semana más. Le quiero pegar
En momentos de dificultad, se afina el ingenio
Tengo un plan, mi hobby de la infancia me puede salvar
Mi viejo tiene un local, voy a montar un taller
Arreglaré bicicletas. No se me da mal
Pero el gobierno te impone kilos de impuestos que debes pagar
Antes de arrancar, de empezar a andar
(¡Qué os jodan pues!)
Un colega de un colega trae buen material
Cosas que muchos en el barrio quisieran comprar
Conozco gente acá y allá, me sé relacionar
Si invierto el sueldo de este mes se multiplicará
Mi chica dice que no juegue con fuego
Porque sabe de muchos que están en el talego
Yo necesito un cambio porque no me quedan ánimos
Tengo el cuerpo hecho papilla y por un sueldo mínimo
Confía en mí. Yo tengo instinto
No como esos mamones indiscretos
No. Yo soy distinto
Mira cuánta pasta he conseguido en un mes
No te inquietes
Súbete a mi moto nueva y te invito a comer
Como una bruma que se va acercando
Y, poco a poco, nos está tragando
Puedo sentir cómo se extiende este ambiente viciado
No te confíes. Ninguno estamos a salvo
Ante esa soga que se va tensando
Hay quien se ahoga y quien está luchando
Queremos salir adelante y estamos atados
Y va a romperse la cuerda tarde o temprano
Mi nombre es Mónica
Quiero acabar la carrera de ingeniera que empecé a estudiar
Saco medias de notable y no llegué a alcanzar
Por dos décimas la beca y la estoy pasando mal
Mi padre está amargado y me tuve que ir de casa
Hoy comparto piso y pago el alquiler
Los libros, el transporte, el teléfono, internet
La comida en este cuchitril comienza a ser escasa
En la tarde llego muerta a estudiar a la facultad
Madrugo para limpiar tres oficinas y un portal
Sirvo copas por la noche el fin de semana en un bar
El domingo no descanso. Sé que el lunes volveré a empezar
¡Estoy cansada! ¡No aguanto más!
Voy a enfermar y no puedo faltar a trabajar
Debo dinero a un familiar. Ya no me puedo concentrar ni con café
Baja mi rendimiento en la universidad
¿Habré vivido para anda esta odisea? ¡No!
Voy a acabar estos estudios como sea. (Sí)
Aprendí que no debo desistir jamás
Y a buscar soluciones desesperadas si no hay más
No tengo nada que vender, salvo mi cuerpo
Y sé que hay tipos con dinero bien dispuestos a pagar
Cuelgo un anuncio clasificado y a esperar
Esa llamada con miedo y necesidad
Tengo clientes y en un par de noches gano más dinero
Que en una semana entera con mi antiguo empleo
Tengo tiempo de estudiar cuando hay examen, pero
Me siento sucia. Me acostumbraré, espero…
Recuerdo cuando el sexo era divertido
Ahora siento arcadas al sentir jadear a desconocidos
Ahorraré, sacaré el título y me iré de aquí
¡Qué se hunda lejos de mí este país podrido!
Como una bruma que se va acercando
Y, poco a poco, nos está tragando
Puedo sentir cómo se extiende este ambiente viciado
No te confíes. Ninguno estamos a salvo
Ante esa soga que se va tensando
Hay quien se ahoga y quien está luchando
Queremos salir adelante y estamos atados
Y va a romperse la cuerda tarde o temprano
(Bien…)
Me llamo Antonio. He cumplido los 53
Tengo un auto familiar y una hipoteca que
No sé cómo afrontar desde que me enteré
Me botan de la empresa a la que media vida dediqué
26 años trabajando en esa fábrica de coches
Con turno rotativo, días y noches
No me quejé jamás, fui buen profesional
¿A dónde voy con mi edad? No sé hacer nada más
Sólo una vez tuve que usar la baja laboral
Para operarme de vesícula biliar. Por Dios…
Una patada en el culo es mi recompensa
El gobierno abarata el despido a las empresas
No encuentro empleo y he probado en todas partes
Ya se nos acaban los ahorros, ¿qué vamos a hacer?
Con el sueldo de mi mujer no cubrimos el mes
Y, lo peor, tenemos tres bocas que alimentar
Tonino hacía taekwondo, Marta ballet
Pablito, el más pequeño, natación
Yo sé que no hubo más opción que tomar la decisión
De sacarlos de sus clases, pero me dolió. Joder
Pasan los meses, comer es lo primero
Ya están atrasándose las cosas por pagar
La familia nos ayuda en lo que puede, pero
Son tiempos difíciles y el banco nos va a desahuciar
Vivir en casa de mis suegros, de su caridad
¡Menuda pesadilla! ¡No puede ser verdad!
Pido en las calles a escondidas. Me refugio en la bebida
Ya no me quedan fuerzas para luchar
Con esta carta me despido. Os quiero
Sé que es cobarde esta decisión, lo siento
Mas no veo salida, mi vida se va al carajo
Que se pare el mundo un segundo que yo me bajo
Como una bruma que se va acercando
Y, poco a poco, nos está tragando
Puedo sentir cómo se extiende este ambiente viciado
No te confíes. Ninguno estamos a salvo
Ante esa soga que se va tensando
Hay quien se ahoga y quien está luchando
Queremos salir adelante y estamos atados
Y va a romperse la cuerda tarde o temprano

Songtekstvertaling

Ondanks het kwaad, net als de crisis die we doormaken, probeer ik positief te zijn.
Maar er zijn realiteiten om ons heen die me aan het denken zetten
Ik heb de oplossingen niet.
Ik weet alleen dat het leven ons op de proef stelt en soms
Het is moeilijk om de juiste weg te kiezen
Maar opgeven is altijd de slechtste optie.
Dit zijn maar drie verhalen van normale mensen.
Zoals jij en ik, die omstandigheden in grens situaties hebben gebracht.
Ik kom eraan.)
Ik ben Sergio.
Ik ben de zoon van de arbeiders.
Ik ben gestopt met school om geld te verdienen.
Ik ben 18, Ik ben volwassen.
Maar twee jaar geleden begon ik te werken.
Van Maandag Tot Vrijdag moet ik vroeg op.
Vrachtauto ' s lossen en laden in de industriezone
Mijn contract is 8 uur, maar ik doe altijd meer
Mijn rechten, vrij weinig
Je kunt me eruit gooien wanneer je wilt.
Dit is het uitzendbureau.
Ze profiteren van de crisis en misbruiken je genadeloos.
"Protesteer niet, jongen, of je gaat naar de straat»
Maar alles heeft een limiet en ik weet niet hoeveel ik kan slikken
Ik ben op zoek naar alternatieven voor deze hel.
Ik kan mijn manager niet langer uitstaan. Ik wil hem slaan.
In moeilijke tijden wordt vindingrijkheid aangescherpt.
Ik heb een plan, mijn jeugd hobby kan me redden
Mijn vader heeft een plek, Ik ben een werkplaats aan het opzetten
Ik zal fietsen maken. Ik vind het niet erg.
Maar de overheid legt je kilo ' s belastingen op die je moet betalen.
Voordat je begint, ga je lopen.
Krijg de klere.)
Een collega van een collega brengt goed materiaal.
Dingen die velen in de buurt willen kopen
Ik ken mensen hier en daar, ik weet hoe ik me moet verhouden
Als ik investeer zal het salaris van deze maand vermenigvuldigen
Mijn meisje zegt niet met vuur te spelen.
Omdat hij weet van velen die in de talego zijn
Ik heb verandering nodig, want Ik heb geen geesten meer.
Mijn lichaam is muf en voor een minimumloon.
Geloof me. Ik heb instinct.
Niet zoals die nieuwsgierige sukkels.
Geen. Ik ben anders.
Kijk eens hoeveel geld ik in een maand heb.
Maak je geen zorgen.
Stap op mijn nieuwe fiets en ik trakteer je op lunch.
Als een nevel nadert
En beetje bij beetje slikt het ons op.
Ik voel de verspreiding van deze muffe omgeving.
Vertrouw jezelf niet. Niemand van ons is veilig.
Voor dat touw dat zich uitstrekt
Er zijn mensen die verdrinken en vechten.
We willen vooruit en we zijn vastgebonden.
En het touw gaat vroeg of laat breken.
Mijn naam is Monica.
Ik wil m ' n ingenieursdiploma afmaken.
Ik pakte opmerkelijke kousen en ik kon er niet bij.
Voor twee tienden van de beurs en ik heb het moeilijk.
Mijn vader is verbitterd en ik moest het huis verlaten.
Vandaag deel ik flat en betaal Ik de huur.
Boeken, vervoer, telefoon, internet
Het eten in deze lepel begint schaars te worden.
'S middags kom ik dood aan om aan de faculteit te studeren.
Vroeg in de ochtend om drie kantoren en een portaal op te ruimen.
Ik serveer ' s nachts drankjes in het weekend in een bar.
Zondag rust niet. Ik weet dat ik maandag weer begin.
Ik ben moe. Ik kan er niet meer tegen.
Ik word ziek en ik kan het werk niet missen.
Ik ben een familielid geld schuldig. Ik kan me niet meer concentreren met koffie.
Het verlaagt mijn schoolprestaties.
Heb ik voor deze odyssey geleefd? Nee!
Ik ga deze studies toch afmaken. (Als)
Ik heb geleerd dat ik nooit moet opgeven.
En te zoeken naar wanhopige oplossingen als er niet meer
Ik heb niets te verkopen, behalve mijn lichaam.
En ik weet dat er mannen met geld zijn die bereid zijn om te betalen.
Hang een geheime advertentie op en wacht.
Die oproep met angst en nood
Ik heb klanten en over een paar nachten verdien ik meer geld.
Dat in een hele week met mijn oude baan
Ik heb tijd om te studeren als er een examen is, maar
Ik voel me vies. Ik zal er aan wennen, hoop ik.…
Ik weet nog dat seks leuk was.
Nu voel ik arcades als ik voel dat vreemden happen
Ik Red, ik krijg de titel en ik ga hier weg.
Laat dit rotland van me wegzinken!
Als een nevel nadert
En beetje bij beetje slikt het ons op.
Ik voel de verspreiding van deze muffe omgeving.
Vertrouw jezelf niet. Niemand van ons is veilig.
Voor dat touw dat zich uitstrekt
Er zijn mensen die verdrinken en vechten.
We willen vooruit en we zijn vastgebonden.
En het touw gaat vroeg of laat breken.
(Goed…)
Mijn Naam Is Antonio. Ik ben 53 geworden.
Ik heb een familieauto en een hypotheek die
Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan sinds ik erachter ben gekomen.
Ik word uit het bedrijf gezet waar ik mijn halve leven aan heb gewijd.
26 jaar in die autofabriek
Met wisselende dienst, dagen en nachten
Ik heb nooit geklaagd, ik was een goede professional.
Waar moet ik heen met mijn leeftijd? Ik kan niets anders doen.
Maar één keer moest ik het verlof gebruiken om te werken.
Voor galblaasoperatie. Bij God.…
Een schop onder mijn kont is mijn beloning
De regering verlaagt de afvloeiingspercentages voor ondernemingen
Ik vind geen baan en ik heb het overal geprobeerd.
We hebben geen spaargeld meer, wat gaan we doen?
Met het salaris van mijn vrouw betalen we de maand niet.
En, het ergste van alles, we hebben drie monden te voeden
Tonino deed taekwondo, Marta ballet
Pablito, de kleinste, zwemmend
Ik weet dat er geen andere keuze was dan de beslissing te nemen.
Ze uit hun lessen halen, maar het deed pijn. Neuken
Maanden gaan voorbij, eten gaat voor.
De dingen die je moet betalen lopen al achter.
De familie helpt ons in wat het kan, maar
Dit zijn moeilijke tijden en de bank zet ons eruit.
Om in het Huis van mijn schoonfamilie te wonen, van hun naastenliefde.
Wat een nachtmerrie. Het kan niet waar zijn!
Ik vraag het stiekem op straat. Ik zoek mijn toevlucht in de drank
Ik heb geen kracht meer om te vechten.
Met deze brief neem ik afscheid. Ik hou van je.
Ik weet dat het laf is deze beslissing, Het spijt me.
Maar ik zie geen uitweg, mijn leven gaat naar de hel
Laat de wereld een seconde staan dat ik neer ga
Als een nevel nadert
En beetje bij beetje slikt het ons op.
Ik voel de verspreiding van deze muffe omgeving.
Vertrouw jezelf niet. Niemand van ons is veilig.
Voor dat touw dat zich uitstrekt
Er zijn mensen die verdrinken en vechten.
We willen vooruit en we zijn vastgebonden.
En het touw gaat vroeg of laat breken.