Сангу дэ САО — Кружева songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Кружева" van Сангу дэ САО.
Songteksten
Такие моменты стоят дорого
Ночное небо овладело городом
Глядела луна на сонные улицы
Лица влюблённых искала — отражалась в лужицах.
Она видела — как мы молоды
Даже когда холод перебивал чувство голода
Оставались гордыми, невыносимыми
Восходы солнца встречали с новыми силами
Провожали закаты улыбками
Не считали ошибок — писали без сантиментов
Любители абсента под крышами
Как же мир зыбок — как кусок гашиша
Невыразителен — на удивление гибок
Смерть художника… она невидима
Осколками на грязном кафеле душа
Неоправданной горечью — в душе седина
Задумчивая ты моя, задумчивая муза
Кружева твоих рассказов… эти глаза
Череда загадок, вопросов, ответов
Иди ко мне… погреемся под тёплым пледом
Я помню, как я прогулял свой первый гонорар
Суматоха, канитель, хмельной угар
Хохот, споры… на сальных скатертях салонов
Возводили храмы, раздавали короны
Друзей поклоны шутливые: «Эй, маэстро!»
«А можно ли занять с вами рядом место?»
А я молчал и улыбался — довольно лестно
Размышлял… о чём-то вечном…
Интересно конечно — жизнь настоящая
Линии чёткие… в манере изящной
Манящий будуар — с прелестью канкана
Пепел от сигар — оседал на дне стаканов
Хрупкими моделями становились пылкие путаны
До утра… разговоры странные
Печальные овалы — в траурном мраморе
Париж под снегом, как под погребальным саваном
Я разбивал сердца, идя к тебе навстречу
Зря пренебрегал советами отца
Жаждал безупречности твоего лица
Прятал зеркала от бликов утреннего солнца
Пыльное оконце — дыхание свежести
Зачем ты встала так рано — ещё нет шести
Хочешь быть подольше со мною?
Так говори со мной, а я готов парить с тобою.
И гул повозок, словно шум прибоя
Неровные мазки ложились на холсты порою,
А старые рисунки — на мольберте
Запечатлели в памяти — эти моменты
Я уже столько мостов построил
Что сжечь один ради тебя — ничего не стоит
За горизонтом оставила финал этой истории
Пёстрой лентой — аллегория
Songtekstvertaling
Zulke momenten zijn duur.
De nacht dat de hemel de stad overnam
De maan keek naar de slaperige straten
Ik keek naar de gezichten van de geliefden en weerspiegelde ze in de plassen.
Ze zag hoe jong we waren.
Zelfs toen de kou de honger overwon
Ze bleven trots, ondraaglijk
De zonnestralen kregen nieuwe krachten.
Ik zag zonsondergangen met een glimlach.
Ze hebben geen fouten geteld-ze schreven zonder sentiment
Absint minnaars onder de daken
Hoe wankel de wereld is-als een stuk hasj
Expressieloos-verrassend flexibel
Dood van de kunstenaar ... het is onzichtbaar.
Splinters op de vuile tegel van de douche
Onterechte bitterheid-grijs haar in de ziel
Jij bent mijn weemoedige, peinzende Muze.
De kant van je verhalen ... die ogen.
Een reeks raadsels, vragen en Antwoorden
Kom bij me... laten we opwarmen onder een warme deken.
Ik weet nog dat ik m ' n eerste honorarium oversloeg.
Verwarring, ophef, dronkenschap
Lachen, ruzies ... over de vette tafelkleden van salons
Ze bouwden tempels en verdeelden kronen
Vrienden maken grapjes: "Hé, Maestro!"
"Mag ik naast je gaan zitten?"
En ik was stil en glimlachte-heel vleiend
Denken... over iets eeuwig.…
Interessant natuurlijk-het echte leven
De lijnen zijn vrij... op een elegante manier
Uitnodigend boudoir-met de charme van cancan
Sigarenas op de bodem van de bril
Vurige prostituees werden fragiele modellen.
Tot morgen ... vreemde gesprekken
Droevige ovalen - in rouw marmer
Parijs onder de sneeuw, zoals onder een lijkwade.
Ik brak harten toen ik je ontmoette.
Ik had mijn vaders advies niet moeten negeren.
Ik verlangde naar de perfectie van je gezicht.
Verborgen spiegels voor de gloed van de ochtendzon
Stoffig raam, de adem van frisheid
Waarom ben je zo vroeg op-het is nog geen zes
Wil je nog langer bij me zijn?
Dus praat met me, en ik ben klaar om met je te drijven.
En het gerommel van karren, zoals het geluid van branding
Soms lagen er ongelijkmatige slagen op de doeken.,
En oude tekeningen-op een ezel
Gevangen in het geheugen - deze momenten
Ik heb al zoveel bruggen gebouwd.
Die voor jou verbranden kost niets.
Voorbij de horizon verliet het einde van dit verhaal
Speckled band-een allegorie