Sandro Giacobbe — Il giardino proibito songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il giardino proibito" van Sandro Giacobbe.
Songteksten
Stasera sono in vena e ti racconto tutto
La tua migliore amica, chi l’avrebbe detto…
In fondo agli occhi suoi brillava un’espressione strana
Di chi non si accontenta più di una persona sola
In quel giardino proibito
Cadeva il vestito, si alzava la nostra incoscienza
Non dirmi che adesso quel fatto d’amore
Incrina la mia trasparenza
Io con lei non vado più
Io con lei non vado più
Nella mente, negli occhi, nel cuore
Ci sei tu, infinito amore
Ci sei tu, ci sei tu, adesso solo tu
Scusa tanto se la vita è così
Non l’ho inventata io
Se la voglia ti guarda negli occhi
O ti prende per mano
Succede che poi non ti accorgi nemmeno
Di essere andato un pò troppo lontano
Scusa tanto se la vita è così
Non l’ho inventata io
Però non si è permessa mai
Di fare il nome tuo
E pensa un pò…
Per questo quando mi ha abbracciato
Non le ho detto no
In quel giardino proibito
Cadeva il vestito, si alzava la nostra incoscienza
Ma quell’emozione è durata un minuto
Di te non potrei fare senza
Io con lei non vado più
Io con lei non vado più
Nella mente, negli occhi, nel cuore
Ci sei tu, infinito amore
Ci sei tu, ci sei tu, adesso solo tu
Scusa tanto se la vita è così
Non l’ho inventata io
Se la voglia ti guarda negli occhi
E ti prende per mano
Succede che poi non ti accorgi nemmeno
Di essere andato un pò troppo lontano
Scusa tanto se la vita è così
Ci sono cascato anch’io
Songtekstvertaling
Vanavond ben ik in de stemming en Ik zal je alles vertellen
Je beste vriend, wie wist dat?…
In de achterkant van zijn ogen scheen een vreemde uitdrukking
Die niet tevreden is met meer dan één persoon
In die verboden tuin.
De jurk viel, onze bewusteloosheid steeg
Vertel me nu niet dat feit van liefde
Breek mijn transparantie
Ik ga niet meer met haar mee.
Ik ga niet meer met haar mee.
In de geest, in de ogen, in het hart
Daar ben je, oneindige liefde
Daar ben je, daar ben je, nu alleen jij
Het spijt me als het leven zo is.
Ik heb het niet uitgevonden.
Als de moedervlek je in de ogen kijkt
Of hij neemt je bij de hand
Het gebeurt dat je dan niet eens merkt
Dat ik een beetje te ver ging.
Het spijt me als het leven zo is.
Ik heb het niet uitgevonden.
Maar ze stond zichzelf nooit toe.
Om je naam te maken
En denk een beetje…
Daarom omhelsde hij me.
Ik zei geen nee.
In die verboden tuin.
De jurk viel, onze bewusteloosheid steeg
Maar die emotie duurde een minuut
Ik kan niet zonder jou.
Ik ga niet meer met haar mee.
Ik ga niet meer met haar mee.
In de geest, in de ogen, in het hart
Daar ben je, oneindige liefde
Daar ben je, daar ben je, nu alleen jij
Het spijt me als het leven zo is.
Ik heb het niet uitgevonden.
Als de moedervlek je in de ogen kijkt
En hij neemt je bij de hand
Het gebeurt dat je dan niet eens merkt
Dat ik een beetje te ver ging.
Het spijt me als het leven zo is.
Ik trapte er ook in.