Samsas Traum — Phantasai, lieb' Phantasai! songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Phantasai, lieb' Phantasai!" van Samsas Traum.

Songteksten

Phantasai, lieb' Phantasai,
Entbinde mich des Denkens!
So träufle meine Seel' mir frei
Von Kopf, von Sinn und Weltverstand.
Zerspringen soll der Gläser Rand,
Ihr Klang den Trümmern Leben schenken.
Phantasai, kristallerbaut:
Ich will, dass es mir graut!
Meine Urne fällt und faßt den Raum in schwarze Blüten,
Die, verhüllt in dichte Schleier, mich auf meiner Odyssee behüten!
Endlich bricht die Schrift entzwei, das Tor zum Meer ist aufgetan:
In das Licht, gedankenlos, die Probe stellt sein Wissen bloß!
Ist er noch Kind? — Ihr Edleren, ich will verletzbar sein!
Ist es ihm ernst oder enttäuscht er uns? — Ich such´ nach Träumen jede Nacht!
Er weiß bestimmt… — Ich glaube fest daran…
…nicht, daß das Sehen doch so einfach ist! — …daß meine Wiege so nicht
stehen kann!
Das Orchester des Schreckens spielt für mein Grauen auf,
Streicht die Bögen auf und nieder wie die Krähen ihr Gefieder
In den rauhreifschwang’ren Weiden, die verliebt wie Ketten rasseln,
Und ihr Ächzen wirbelt um mich wie das Laub!
Dort am Ufer dieser Kakophonie trifft mein Blick den ihren,
Ahnend flieh´n die Wolken schneller, ihre Stimme wird schon heller,
Der Blitze flinkes Silber skizziert Angst in mein Gesicht,
Als sie lächelnd und mit Güte zu mir spricht:
«Eine neue Nacht wartet auf uns!»
Sie zerrt mich in die Anderswelt,
Fernab von meinen Sorgen!
«Wir fahren heut' zum Himmel auf!
Der Alptraum läßt uns glücklich sein,
Für uns gibt es kein >Morgen
Auf einer Orgel, um die sich Schädel ranken!
In der toten Kathedrale dort, wo Dämonen Rosenasche spei’n:
Sie stand, sie steht und wird noch steh´n
Nach 1000 Jahr’n im selben Schein!
Soll das wirklich alles sein?
Mein Herz steht immer noch nicht still!
Und auch mein Haar ist nicht ergraut…
…Entsetzen ist das, was ich will!
…dass mir das Eis die Lungen füllt!
…dass meine Seele in der Brust gefriert!
…dass meine Augen nicht mehr glasig sind,
Und daß mein Nacken den Hauch des Todes spürt!
Falle!
Tiefer!
Schneller!
Laßt ihn heute auferstehen!
Tötet!
Seine!
Ängste!
Laßt ihn jetzt nach Eden gehen!
Er ist noch Kind! — Ihr Edleren, mich schmerzt der Glanz allein!
Er hat gelernt, die Pracht zu sehen! — Ich werde brennen, jede Nacht!
Er weiß bestimmt… — Ich glaube fest daran…
…dass all das Träumen doch so einfach ist!
…dass meine Hoffnung geht mit stolzem Schritt voran!
Von Knochenhänden kalt mißhandelt jammern mich die Saiten an,
Das Kolophonium berstet, wie die Stufen jener Treppe,
Die mich aus dem Labyrinth gebracht, mich in den Tag gerettet hätte!
Langsam sinke ich zum Grunde dieser Phantasmagorie,
Katharsis, meine Rettung ! Katharsis: aber wie!
Alle Uhren ticken schneller, meine Stimme, sie wird heller,
Ich fasse mir ein Herz, ich schöpfe Mut, den hatt´ ich nie,
Ich erkenne mich selbst, in mir erkenn' ich sie…

Songtekstvertaling

Phantasai, hou van Phantasai.,
Bevrijd me van het denken!
Dus mijn ziel knijpt vrij voor mij
Van hoofd, van verstand en wereldzin.
Zou de glazen rand moeten verbrijzelen.,
Geef leven aan de ruïnes.
Phantasai, crystal builds:
Ik wil dat het me bang maakt!
Mijn urn valt en houdt de kamer in zwarte bloemen.,
Die, bedekte in dichte sluiers, mij op mijn Odyssee bewaken!
Eindelijk breekt de Schrift in tweeën, de poort naar de zee wordt geopend:
In het licht, onnadenkend, de test onthult zijn kennis!
Is hij nog een kind? - Edelen, Ik wil kwetsbaar zijn.
Meent hij dat Of stelt hij ons teleur? - Ik zoek elke nacht naar dromen!
Hij weet het zeker... - Ik geloof er vast in.…
... niet dat zien zo makkelijk is! — ...dat mijn wieg zo niet
kan staan!
Het orkest van terreur speelt voor mijn horror,
Streel de bogen op en neer zoals De Kraaien hun verenkleed
In de rime rendierweiden, rammelt de liefde als de kettingen zwaaiden',
En je kreunt om me heen als de bladeren.
Daar aan de oevers van deze kakofonie ontmoet mijn blik de jouwe,
Vermoedend dat de wolken sneller vluchten, wordt haar stem al helderder.,
Het bliksemsnelle zilver schetst angst in mijn gezicht,
Als ze glimlacht en vriendelijk tegen me praat:
"Een nieuwe Nacht Wacht op ons!»
Ze sleept me naar de andere wereld.,
Verre van mijn zorgen!
"We gaan vandaag naar de hemel!
De nachtmerrie maakt ons gelukkig,
Voor ons is er geen >morgen
Op een orgaan met schedels eromheen.
In de dode kathedraal waar demonen rozen as spuwen.:
Ze stond, ze staat en zal nog steeds staan
Na 1000 jaar in dezelfde rekening!
Is dat echt alles?
Mijn hart staat nog steeds niet stil!
En ook mijn haar is niet groen.…
... Horror is wat ik wil!
... dat het ijs mijn longen vult!
...dat mijn ziel bevriest in de borst!
... dat mijn ogen niet langer glazig zijn,
En dat mijn nek de adem des doods voelt!
Val!
Dieper!
Sneller!
Laat hem vandaag opstaan!
Dood!
Van hem!
Angsten!
Laat hem nu naar Eden gaan!
Hij is nog een kind. - Edelen, de pracht alleen al doet me pijn!
Hij heeft geleerd om de schoonheid te zien! - Ik zal elke nacht branden!
Hij weet het zeker... - Ik geloof er vast in.…
... dat al dit dromen zo makkelijk is!
...dat mijn hoop vooruitgaat met trotse stap!
Koud mishandeld door bothanden de snaren zeuren naar Me,
De vioolhars barst als trappen van die trap.,
Wie zou me uit het labyrint hebben gehaald, me gered hebben in de dag!
Langzaam zink ik naar de bodem van deze fantasmagoria.,
Catharsis, mijn redding ! Maar hoe!
Alle klokken tikken sneller, mijn stem, het wordt helderder,
Ik krijg een hart, Ik krijg moed, Ik heb nooit,
Ik ken mezelf, Ik ken ze.…