Sam Lee — The Ballad Of George Collins songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Ballad Of George Collins" van Sam Lee.
Songteksten
George Collins walked out
One May morning
When May was all in bloom
And who should he see
But a fair pretty maid
Washing her white marble stone
She whooped
She hollered
She called so loud
She waved her lily-white hand
«Come hither to me
George Collins.» cried she
«For your life, it won’t last you long.»
He put his bent bow down by Brent-side
And across the river sprang he
He gripped his hands
Round her middle so small
And he kissed her red ruby lips
Then he rode home to his father’s own house
Loudly knocked at the ring
«Arise, arise my father!» he cried
«Rise and please let me in!»
«Oh arise, arise, dear mother,» he cried
«Rise and make up my bed!»
«Arise, arise, dear sister,» he cried
«Get a napkin to tie round my head.»
«For, if I should die tonight
As I suppose I shall
Please bury me 'neath that white marble stone
That lies 'neath fair Ellender’s hall.»
Fair Ellender sat all in her hall
Weaving her silk so fine
Who should she see, but the
Finest corpse that ever her eyes shone on?
Oh, Fair Ellender called on her head maid:
(Oh, oh George Collins'.
Oh, oh, his sake…) (x4)
«Whose corpse is this oh so fine?»
She made her reply:
«George Collins' corpse;
An old, true lover of mine.»
«Put him down, my brave little boys
And open his coffin so wide
That I may kiss his red ruby lips,»
(Oh George Collins' sake…)
«Ten thousand times they’ve kissed mine.»
The news being carried to fair London town
Wrote on London gate
«Six pretty maids died all in one night
And all for George Collins' sake.»
Songtekstvertaling
George Collins liep weg.
Een Mei ochtend
Toen mei in bloei stond
En wie moet hij zien?
Maar een mooie meid
Haar witte marmeren steen wassen
Ze heeft me geslagen.
Ze schreeuwde
Ze riep zo luid
Ze zwaaide met haar leliewitte hand.
"Kom hierheen
George Collins."riep ze
"Voor je leven, zal het niet lang duren.»
Hij zette z ' n boog neer bij Brent-side.
En aan de overkant van de rivier kwam hij
Hij greep zijn handen vast.
Rond haar midden zo klein
En hij kuste haar rode robijn lippen
Toen reed hij naar huis naar zijn vaders huis.
Luid geklopt op de ring
Sta op, Sta op mijn vader!"hij huilde
Sta op en laat me alsjeblieft binnen.»
"Sta op, Sta op, lieve moeder," riep hij.
"Sta op en maak mijn bed op!»
"Sta op, Sta op, lieve zuster," riep hij.
"Haal een servet om mijn hoofd te binden.»
"Want, als ik vanavond zou sterven
Dat zal ik zeker doen.
Begraaf me met die witte marmeren Steen.
Dat is neath fair Ellender ' s hall.»
Fair Ellender zat in haar hal.
Haar zijde zo fijn weven
Wie moet ze zien, maar de
Het mooiste lijk waar haar ogen ooit op schenen?
Oh, Fair Ellender heeft haar hoofdmeid gebeld.:
(Oh, Oh George Collins'.
Oh, oh, zijn sake ... )
"Wiens lijk is dit oh zo fijn?»
Zij gaf haar antwoord:
"George Collins' lijk;
Een oude, ware minnaar van mij.»
"Leg hem neer, mijn dappere kleine jongens
En open zijn kist zo wijd
Dat ik zijn rode robijn lippen mag kussen,»
Oh George Collins' sake…)
"Tienduizend keer hebben ze de mijne gekust.»
The news being carried to fair London town
Schreef op London gate
"Zes mooie dienstmeisjes stierven allemaal in één nacht
En allemaal voor George Collins.»