Sadistik — Mourning Glory songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mourning Glory" van Sadistik.
Songteksten
All these animals & peasants chase their capital investments
Vested interests I’m disinterested my patterns show obsession
An attic full of questions with no answers for the standards
Just synapses lapses, passages, suggestions, past is present
Man I hate the summer, so I stay inside days are numbered
They only trace the lines, my skies rain & thunder
Deface each other, rape & plunder, bases covered
On the basis that I’m basic, based in basins I’m too drained to slumber
I save the numbers of my dead friends it makes me wonder
Why it strangely comforts, my brains asunder
Under suns I’ve been taken under, made a hunter
Undertaken where the bugs & aphids clutter
Handshakes feel like cable jumpers
I taste the sunburns but the tongue is rarely accurate
Compare the avarice to mine and I can’t bare the wrath of it
I’m out of it but passionate, past a fist is a pacifist
A satirist Jonathan Swift, mental paralysis
I’m harlequin, walking dead, coughing phlegm no oxygen
Generation Y am I supposed to do it talk to them
I lost my innocence, drifted into the distance
Went from different to indifferent, get sickened by this existence
Mourning Glory…
I feel strangled by the chain that my father used to wear
It dangles by my heart it was the cross that he would bear
Every time I think of him I always go to reach for it
‘Cause it reminds me of the sacred bond that we would share
Before the costs I’d inherit, the talks that I’d cherish
The loss of a parent made the loss more apparent
I’m lost in apparent paradox I can’t escape or see
Between faith & grief, pain & ease, they made me pray and
Place my knees on cinder blocks, break my teeth, and lick the scars
Make me eat this bitter heart 'til the taste gets sweet
I don’t chase my drinks these days
I hate to sound cliche but it’s cliche to say I hate to sound cliche
I may be breaking out these chains today
I’m finally free, amiss in this abyss I guess I’m spiraling
It’s standard stuff, flashing floods, that’s my blood you’re siphoning
A side of me’s beside itself for anchoring in hell
But I can’t see the light I need to save me from myself
It’s Mourning Glory
I got these bars in my head like I’m Phineas Gage
This Gauge is on empty so gimme some space
Spaced out from the memories that didn’t erase
Rays pound all around me kissing my face
Face down, down on my luck, lust for the crown
Crown in my cup, coupled amounts, mountains erupt
Ruptures I count, count-downs downtrodden
Trot around downtowns til I drown in a bottle, like
And now I’m reading Walden
Walled-in like I’m sleeping in a coffin
Coughin' while I’m breathing in the toxins
Talk sins when I’m needing to absolve them
Themselves, set sail, cel-set
Hellbent, inhale, tell sins
Send tales of the tailspins
Tip scales, scale-skinned when the trail ends
She called me blue flower, more like morning-glory
My port is storming every time she tries to ford it for me They’re always warring on the inside
There’s morning-glory on the inside
Can’t hurry the morning light
I tried with all my might
I’m hanging upside-down
Facing to the ground
'Til I bring back the fire
Songtekstvertaling
Al deze dieren en boeren jagen op hun kapitaalinvesteringen
Gevestigde belangen ik ben niet geïnteresseerd mijn patronen tonen obsessie
Een zolder vol vragen zonder antwoorden voor de normen
Alleen synapsen vervallen, passages, suggesties, verleden is aanwezig
Man ik haat de zomer, dus ik blijf binnen dagen zijn geteld
Ze volgen alleen de lijnen, mijn hemel regen & donder
Elkaar onteren, verkrachten en plunderen, overdekte bases
Omdat ik basic Ben, BEN IK te moe om te slapen.
Ik bewaar de nummers van mijn dode vrienden.
Waarom het vreemd troost, mijn hersenen uiteen vallen
Onder de zon heb ik een jager gemaakt.
Ondernomen waar de insecten en bladluizen rommel
Handdrukken voelen als kabelspringers.
Ik proef de zonnebrand, maar de tong is zelden accuraat.
Vergelijk de hebzucht met de mijne en ik kan de toorn ervan niet verdragen.
Ik ben weg, maar gepassioneerd, voorbij een vuist is een pacifist.
Een satirist Jonathan Swift, mentale verlamming.
Ik ben Harlekijn, wandelend dood, hoest slijm geen zuurstof
Generatie Y moet ik het doen, praat met hen.
Ik verloor mijn onschuld, dreef in de verte
Ging van verschillend naar onverschillig, werd ziek door dit bestaan
Rouw Glorie…
Ik voel me gewurgd door de ketting die mijn vader droeg.
Het bungelt aan mijn hart het was het kruis dat hij zou dragen
Elke keer als ik aan hem denk, grijp ik er altijd naar.
Want het doet me denken aan de heilige band die we zouden delen .
Voor de kosten die ik zou erven, de gesprekken die ik zou koesteren
Het verlies van een ouder maakte het verlies duidelijker
Ik ben verloren in schijnbare paradox ik kan niet ontsnappen of zien
Tussen geloof en verdriet, pijn en gemak, lieten ze me bidden en
Plaats mijn knieën op betonblokken, breek mijn tanden, en lik de littekens
Laat me dit bittere hart eten tot de smaak zoet wordt
Ik ga niet meer achter mijn drankjes aan.
Ik wil niet cliché klinken, maar het is cliché om te zeggen dat ik niet graag cliché klink.
Misschien breek ik deze ketens vandaag.
Ik ben eindelijk vrij, mis in deze afgrond ik denk dat ik in een spiraal zit
Het is standaard spul, flitsende overstromingen, dat is mijn bloed dat je overhevelt.
Een kant van mij ligt buiten zichzelf voor anker in de hel
Maar ik kan het licht niet zien dat ik nodig heb om me van mezelf te redden.
Het is rouw glorie
Ik heb van die tralies in mijn hoofd alsof ik Phineas Gage ben.
Deze Meter is leeg dus geef me wat ruimte
Uit de herinneringen die niet gewist zijn.
Stralen slaan om me heen en kussen mijn gezicht
Gezicht naar beneden, neer op mijn geluk, lust voor de kroon
Kroon in mijn beker, gekoppelde hoeveelheden, bergen barsten uit.
Scheuren ik tel, tegenvallers neergeslagen
Loop rond in de grond tot ik verdrink in een fles.
En nu lees ik Walden.
Opgesloten alsof ik in een doodskist slaap.
Hoesten terwijl ik de gifstoffen inademde
Praat over zonden als ik ze moet vergeven.
Zelf, zet zeil, cel-set
Hellbent, inhaleer, vertel zonden
Verzend verhalen over de tailspins
Schubben, geschubd als het spoor eindigt
Ze noemde me blue flower, meer morning-glory.
Mijn Haven bestormt elke keer als ze het voor me probeert te ford ze vechten altijd aan de binnenkant
Er is morning-glory aan de binnenkant
Ik kan het ochtendlicht niet haasten.
Ik heb het geprobeerd.
Ik hang ondersteboven.
Gezicht naar de grond
Tot ik het vuur terugbreng.